Chemia muchomora i jak wpływa na człowieka
Chemia muchomora i jak wpływa na człowieka article cover

Chemia muchomora i jak wpływa na człowieka

Opublikowano:10 min czytaniamuchomor czerwony

Amanita muscaria zawiera muscymol i kwas ibotenowy jako główne związki psychoaktywne; muscymol działa jako agonista receptora GABA-A, wywołując efekt uspokajający i przeciwlękowy, podczas gdy kwas ibotenowy jest prolekiem, który przekształca się w muscymol podczas suszenia lub dekarboksylacji.

Szybka odpowiedź: Dwie cząsteczki, które definiują Amanita muscaria, to kwas ibotenowy i muscymol. W świeżym grzybie dominuje kwas ibotenowy i działa jako pobudzający agonista receptora glutaminianowego; suszenie i łagodne ciepło dekarboksylują go do muscymolu, agonisty GABA-A, który wycisza układ nerwowy. Większość poszukiwanych efektów — spokój, głęboki sen, zmniejszenie zachcianek — pochodzi od muscymolu, dlatego chemia przygotowania ma takie samo znaczenie jak dawka.
Amanita muscaria — znany jako muchomor czerwony — zawiera dwa kluczowe związki psychoaktywne: muscymol i kwas ibotenowy. Muscymol jest główną substancją czynną odpowiedzialną za pozytywne efekty odczuwane podczas mikrodawkowania Amanita muscaria.
Prekursorem muscymolu jest kwas ibotenowy. W świeżo zebranym muchomorze czerwonym ilość kwasu ibotenowego przewyższa ilość muscymolu około 60-krotnie. Dopiero podczas suszenia i dekarboksylacji kwas ibotenowy traci grupę karboksylową i staje się muscymolem. Ta jedna reakcja wyjaśnia, dlaczego świeży kapelusz i prawidłowo wysuszony kapelusz zachowują się niemal jak dwie różne substancje — i dlaczego tradycyjne kultury nigdy nie jadły tego grzyba na surowo.

Główne związki w skrócie

Zanim przyjrzymy się poszczególnym efektom, warto zobaczyć, czym różnią się cztery główne cząsteczki. Każda z nich oddziałuje na inny układ receptorów, a ich równowaga dramatycznie zmienia się wraz z przygotowaniem. Michelot i Melendez-Howell, w najczęściej cytowanym przeglądzie chemicznym tego gatunku, opisują ten profil szczegółowo (Michelot & Melendez-Howell, 2003, Mycological Research, PMID 12733432).
ZwiązekCel receptorowyGłówny efektUwagi dotyczące przygotowania
Kwas ibotenowyAgonista NMDA / glutaminianu (pobudzający)Pobudzenie, napięcie, nudnościDominuje w świeżym grzybie; przekształca się w muscymol podczas suszenia
MuscymolAgonista GABA-A (hamujący)Spokój, sedacja, głęboki sen, działanie przeciwlękoweStężenie gwałtownie rośnie po suszeniu w niskiej temperaturze
MuskazonSłaba aktywność OUNŁagodna modulacja nastroju i emocjiPowstaje powoli z utleniania kwasu ibotenowego
MuskarynaObwodowa acetylocholina muskarynowaŚlinienie, pocenie (toksyczna w dużych ilościach)Obecna w A. muscaria jedynie w śladowych ilościach

Muscymol a sen – Amanita muscaria

Muscymol sprzyja głębokiemu snowi, pomaga przezwyciężyć lęk, wywołuje spokój, wspiera uwalnianie obaw, poprawia myślenie i pamięć oraz zmniejsza chęć palenia i picia alkoholu.
Muscymol aktywnie oddziałuje z receptorami GABA (1) i stymuluje ich funkcję. GABA jest głównym neuroprzekaźnikiem hamującym, który przekazuje sygnały między neuronami, a muscymol wiąże się bezpośrednio z receptorem GABA-A, zamiast jedynie zachęcać organizm do produkcji większej ilości GABA (Johnston, 2014, Neurochem Res, PMID 24525044).
Przywspółczulny układ nerwowy odpowiada za kontrolę narządów w stanie odpoczynku i relaksu. Gdy GABA wiąże się z receptorami, pobudzenie neuronów spada, a ogólna aktywność układu nerwowego maleje. Dzięki tej stymulacji stajesz się spokojniejszy, dlatego muscymol wycisza układ nerwowy, zamiast go pobudzać.
W niemieckim badaniu z 1996 roku (3) wykazano, że muscymol kilkukrotnie zwiększa udział głębokiego snu wolnofalowego. Głęboki sen to faza, podczas której organizm gromadzi substancje niezbędne do pełnego funkcjonowania, syntetyzuje aminokwasy, prowadzi procesy naprawcze i regeneracyjne oraz produkuje hormon somatotropowy (hormon wzrostu). Ponieważ tak duża część regeneracji fizycznej skupia się w tej fazie, nawet niewielkie przesunięcie ku głębszemu snowi może zmienić to, jak wypoczęty czuje się człowiek następnego dnia.
Muscymol wpływa również na produkcję dopaminy, noradrenaliny i serotoniny. Odczuwane jest to jako poprawa nastroju, większa pewność siebie i odwaga oraz zmniejszenie tła lęku.

Muscymol poprawia nastrój – Amanita muscaria

W 1989 roku badanie (2) wykazało, że muscymol zmniejsza aktywność MAO.
MAO (monoaminooksydaza) to enzym odpowiedzialny za rozkład dopaminy, serotoniny i noradrenaliny.
Spowolnienie MAO pozostawia więcej tych monoamin w obiegu. Napędzają one uczucia szczęścia, satysfakcji, motywacji i uwagi — im więcej ich pozostaje dostępnych, tym bardziej stabilny i pogodny bywa nastrój. To ten sam ogólny mechanizm, który wykorzystuje kilka farmaceutycznych leków przeciwdepresyjnych, choć główne działanie muscymolu pozostaje na receptorze GABA-A, a nie na metabolizmie monoamin. Poprawę nastroju, którą zgłaszają ludzie, najlepiej więc rozumieć jako wtórny, wspierający efekt nałożony na podstawowe działanie uspokajające.

Jasność myślenia a muscymol

W tym samym badaniu z 1989 roku wykazano również (2), że muscymol zmniejsza aktywność acetylocholinoesterazy, enzymu rozkładającego acetylocholinę.
Acetylocholina to neuroprzekaźnik, który ułatwia przekazywanie sygnałów z jednego nerwu do drugiego i ma kluczowe znaczenie dla uwagi i uczenia się. Im więcej acetylocholiny pozostaje dostępnej, tym ostrzejsze bywa myślenie.
To właśnie połączenie, które użytkownicy opisują najczęściej: wyciszony układ nerwowy w parze z zachowaną jasnością umysłu. Zamiast mglistego otępienia środka uspokajającego, doświadczenie jest bliższe spokojnej, uporządkowanej koncentracji, w której problemy wydające się zagmatwane zaczynają wyglądać na możliwe do rozwiązania. Aby dokładniej przyjrzeć się, czym pod tym względem różnią się dwie główne cząsteczki, zobacz nasze zestawienie kwas ibotenowy a muscymol.

Muscymol poprawia pamięć

Kilka badań wskazało na wpływ muscymolu na pamięć. Muscymol chronił hipokamp przed naturalną śmiercią komórek, zapobiegając pogorszeniu uczenia się i pamięci (4). Wykazano, że małe dawki muscymolu znacząco poprawiają pamięć i zdolność uczenia się w modelach zwierzęcych, podczas gdy większe ilości dawały efekt odwrotny (6). To zależne od dawki odwrócenie efektu jest jednym z najważniejszych punktów w całej chemii tego grzyba: ta sama cząsteczka, która wspiera pamięć w mikrodawce, może ją upośledzać w dużej dawce. To najbardziej przekonujący argument za traktowaniem Amanita muscaria jako substancji, w której mniej naprawdę znaczy więcej.

Muscymol a palenie

W badaniu z 2010 roku wstrzyknięcie muscymolu do wyspy zmniejszyło aktywność tego obszaru mózgu poprzez hamujące działanie muscymolu, co z kolei zmniejszyło chęć palenia (8). Wyspa jest ośrodkiem zachcianek i interoceptywnych sygnałów \"przymusu\", więc jej wyciszenie obniża odczuwaną intensywność zachcianki, zamiast polegać wyłącznie na sile woli. Choć badanie wykorzystywało bezpośrednie wstrzyknięcie w warunkach eksperymentalnych, wskazuje ono na prawdopodobny mechanizm stojący za anegdotycznymi doniesieniami o zmniejszonych zachciankach podczas mikrodawkowania.

Muscymol a alkohol

Muscymol i alkohol działają na ten sam układ neuroprzekaźników — GABA. Gdy muscymol zajmuje receptor GABA-A, alkohol ma mniej wolnej przestrzeni receptorowej, na którą może oddziaływać, ponieważ muscymol już się tam wiąże. To nakładanie się jest powodem, dla którego niektórzy ludzie eksplorujący Amanita muscaria zgłaszają zmniejszone ciągoty do alkoholu: receptorowa \"nagroda\", którą zwykle wytwarza alkohol, jest częściowo zajęta z góry. Jest to też powód do ostrożności — łączenie tych dwóch substancji nigdy nie jest wskazane, ponieważ obie popychają układ nerwowy w tym samym hamującym kierunku, a efekty mogą się nieprzewidywalnie kumulować.

Jak suszenie przepisuje chemię na nowo

Najważniejszym zdarzeniem chemicznym w całym cyklu życia preparatu z muchomora czerwonego jest dekarboksylacja. W świeżym grzybie dominuje niestabilny, drażniący kwas ibotenowy. Zastosowanie łagodnego ciepła — suszenie w temperaturach pozostających poniżej około 75°C — odrywa grupę karboksylową od kwasu ibotenowego i przekształca go w znacznie bardziej stabilny muscymol (Tsujikawa i in., 2006, Forensic Sci Int, PMID 16442251). Zbyt mało ciepła pozostawia ostry kwas ibotenowy; zbyt dużo ciepła może rozłożyć sam muscymol. Dlatego przygotowanie nie jest krokiem kosmetycznym, lecz reakcją, która określa, co finalny produkt faktycznie robi, i dlatego prawidłowe przygotowanie i dawkowanie Amanita muscaria ma tak duże znaczenie.

Czego nauka wciąż nie wie

Mimo długiej historii Amanita muscaria pozostaje słabo zbadana według współczesnych standardów. Duża część dowodów u ludzi jest anegdotyczna lub pochodzi ze starszych badań na zwierzętach, a dokładna farmakokinetyka muscymolu u ludzi — jak szybko jest wchłaniany, jak jest usuwany, jak indywidualna zmienność receptora GABA-A zmienia odpowiedź — wciąż jest słabo opisana. Nie ma dużych kontrolowanych badań klinicznych nad mikrodawkowaniem. Ta luka jest powodem do uczciwości, a nie do lekceważenia: chemia jest naprawdę interesująca, ale najdokładniejszym stwierdzeniem jest to, że rozumiemy te cząsteczki lepiej niż ich długoterminowe efekty u ludzi. Dowiedz się, jak może to przynieść korzyści Twojemu zdrowiu:
1.Kapsułki Amanita muscaria
2.Amanita muscaria Premium (małe grzyby)
3.Amanita muscaria Grade A (płaskie grzyby)
4.Proszek Amanita muscaria

Najczęściej zadawane pytania

Jaka jest różnica między kwasem ibotenowym a muscymolem?

Są chemicznie powiązane, ale zachowują się przeciwnie. Kwas ibotenowy, dominujący w świeżych grzybach, jest pobudzającym agonistą receptora glutaminianowego, który może powodować napięcie i nudności. Muscymol, powstający, gdy kwas ibotenowy ulega dekarboksylacji podczas suszenia, jest hamującym agonistą GABA-A, który wywołuje spokój i sedację. Suszenie przekształca większość kwasu ibotenowego w muscymol, dlatego suszony i świeży muchomor czerwony działają tak różnie.

Dlaczego Amanita muscaria musi być wysuszona przed użyciem?

Suszenie napędza dekarboksylację kwasu ibotenowego do muscymolu. Świeże kapelusze są bogate w kwas ibotenowy, ostrzejszy i bardziej powodujący nudności związek, podczas gdy prawidłowo wysuszone kapelusze są bogatsze w łagodniejszy muscymol. Suszenie zwykle prowadzi się poniżej około 75°C: wystarczająco dużo ciepła, by przekształcić związki, ale nie tyle, by sam muscymol uległ rozkładowi. To jeden krok, który najbardziej decyduje o działaniu preparatu.

Jak muscymol uspokaja układ nerwowy?

Muscymol wiąże się bezpośrednio z receptorami GABA-A, głównym przełącznikiem hamującym mózgu (Johnston, 2014, PMID 24525044). Gdy receptory te zostają aktywowane, pobudzenie neuronów spada, a ogólna aktywność układu nerwowego maleje. W przeciwieństwie do związków, które po prostu zachęcają organizm do produkcji większej ilości GABA, muscymol naśladuje GABA bezpośrednio przy receptorze, dlatego jego uspokajające, sprzyjające snowi działanie jest bezpośrednie i względnie przewidywalne.

Czy efekt na nastrój i pamięć jest taki sam przy każdej dawce?

Nie — i to ma kluczowe znaczenie. Badania na zwierzętach pokazują, że małe dawki muscymolu mogą wspierać pamięć i uczenie się, podczas gdy duże dawki je upośledzają (efekt 6 powyżej). Poprawa nastroju związana ze spowolnioną aktywnością MAO jest również zjawiskiem niskodawkowym. Amanita muscaria to substancja, w której więcej nie znaczy lepiej; efekty wspierające należą do zakresu mikrodawek, a duże dawki przesuwają chemię w stronę upośledzenia i odurzenia.

Czy muskaryna w Amanita muscaria jest niebezpieczna?

Mimo że to ona dała grzybowi nazwę, muskaryna występuje w czerwonej Amanita muscaria jedynie w śladowych ilościach — o wiele za małych, by wywołać zatrucie muskarynowe obserwowane przy niektórych innych grzybach. Związkami istotnymi zarówno dla efektów, jak i ryzyka, są muscymol i kwas ibotenowy, a nie muskaryna. Niemniej dawka i prawidłowe przygotowanie pozostają kluczowe, a każdy, kto ma schorzenie, powinien najpierw skonsultować się ze specjalistą.

Powiązane artykuły

Źródła

  1. Michelot D, Melendez-Howell LM. Amanita muscaria: chemistry, biology, toxicology, and ethnomycology. Mycological Research. 2003. PMID 12733432
  2. Tsujikawa K, et al. Analysis of hallucinogenic constituents in Amanita mushrooms. Forensic Sci Int. 2006. PMID 16442251
  3. Johnston GAR. Muscimol as an ionotropic GABA receptor agonist. Neurochem Res. 2014. PMID 24525044
Ostatnia aktualizacja:

Jeśli ten post okazał się pomocny, nie zapomnij podzielić się nim ze znajomymi i współpracownikami.