Muscymol a Alkohol: Co Pokazują Badania Mózgu GABA-A

Muscymol, związek aktywny na receptorach GABA-A obecny w muchomorze czerwonym, po prostu nie "zmniejsza" spożycia alkoholu — badania na zwierzętach pokazują, że jego wpływ całkowicie zależy od tego, który obszar mózgu osiąga, zwiększając spożycie etanolu w niektórych jądrach i zmniejszając je w innych, a żadne z tych danych przedklinicznych nie zostały przetestowane na ludziach.

Muscymol wciąż pojawia się w dyskusjach o alkoholu z powodu jednego rzeczywistego faktu: wiąże się z receptorem GABA-A, tym samym kompleksem receptorowym, na który działa etanol. To, co ginie w tej rozmowie, to fakt, że receptory GABA-A nie są jednolite w całym mózgu, a badania neuronaukowe pokazują, że wpływ muscymolu na picie odwraca się w zależności od tego, gdzie trafia. Ten regionalny szczegół warto zrozumieć, zanim wyciągnie się jakiekolwiek wnioski na temat muchomora czerwonego i alkoholu.

Dlaczego Muscymol Nie Po Prostu "Zmniejsza" Spożycia Alkoholu

Wpływ muscymolu na spożycie etanolu jest specyficzny dla regionu, a nie jednolity, a najjaśniejszy dowód na to pochodzi z badań z mikrowstrzyknięciami, które umieszczają związek bezpośrednio w odrębnych jądrach mózgu szczurów i myszy (Hodge et al., 2001, Alcohol Clin Exp Res, PMID 11224398).

Wstrzyknięty obszar mózgu	Wpływ na spożycie etanolu	Badanie
Jądro grzbietowe szwu	Zwiększone dobrowolne spożycie etanolu u szczurów Wistar	Hodge et al., 2001, PMID 11224398
Powłoka jądra półleżącego	Zmniejszone spożycie etanolu, zwiększone spożycie sacharozy	Sherrin et al., 2011, PMID 20804790
Ciało migdałowate (szczury uzależnione)	Zmniejszone operantne samopodawanie etanolu	Roberts et al., 1996, PMID 8904984
Przyśrodkowa kora przedczołowa	Zmniejszenie samopodawania o ~30–40%, zależne od dawki	Laboratorium Hyytiä, 2002, PMID 11790418

Jest to przeciwieństwo prostej historii. Związek, który zwiększa picie, gdy dociera do jednego jądra, a tłumi je w innym, nie jest kandydatem do zasady "więcej muscymolu, mniej picia" — jego efekt netto w całym, nienaruszonym mózgu jest naprawdę trudny do przewidzenia.

Co Naprawdę Pokazują Dane z Kory Przedczołowej i Ciała Migdałowatego

Najczęściej cytowane ustalenia specyficzne dla regionu pochodzą z przyśrodkowej kory przedczołowej i ciała migdałowatego. W jednym badaniu samopodawanie etanolu u szczurów spadło o około 40% przy dawce muscymolu 30 nanogramów i o około 30% przy dawce 100 nanogramów wstrzykniętej do przyśrodkowej kory przedczołowej (Laboratorium Hyytiä, 2002, PMID 11790418). Ta nieliniowa krzywa dawka-odpowiedź — niższa dawka wywołująca większy efekt niż wyższa — jest powszechna w farmakologii GABAergicznej i jest jednym z powodów, dla których te ustalenia nie skalują się po prostu do zasady "więcej związku równa się więcej korzyści". Oddzielny kierunek badań wykazał, że muscymol wstrzyknięty do ciała migdałowatego zmniejszał operantne samopodawanie etanolu specjalnie u szczurów, które już uczyniono uzależnionymi od alkoholu, ale efekt mierzono poprzez zachowanie naciskania dźwigni w kontrolowanej komorze operantnej, a nie swobodne picie w naturalnym środowisku (Roberts et al., 1996, PMID 8904984). Są to precyzyjne, inwazyjne narzędzia neuronaukowe do mapowania obwodów — nigdy nie zostały zaprojektowane do modelowania tego, co dzieje się, gdy zjada się grzyb.

Dlaczego Badania z Mikrowstrzyknięciami Nie Mają Zastosowania do Jedzenia Muchomora Czerwonego

Każde z powyższych badań dostarczało muscymol przez kaniulę bezpośrednio do konkretnego jądra mózgu, całkowicie omijając jelita, krwiobieg i barierę krew-mózg. Doustny muscymol z muchomora czerwonego przemierza zupełnie inną drogę — wchłania się nierównomiernie, rozprzestrzenia się w całym mózgu zamiast w jednym jądrze i jest metabolizowany w skali czasowej, która nie ma nic wspólnego z mikrowstrzyknięciem. Nie ma sposobu, aby zjeść grzyb i selektywnie dawkować ciało migdałowate, oszczędzając jądro grzbietowe szwu. Biorąc pod uwagę, że ten sam związek podnosi spożycie etanolu w jednym obszarze i obniża je w innym, systemowa ekspozycja całego mózgu mogłaby prawdopodobnie wywołać jeden z efektów, oba, lub żaden — a nie istnieją kontrolowane dane ludzkie, które powiedziałyby który.

Jak Muscymol Porównuje Się do Baklofenu, Prawdziwego Leku na Alkohol Działającego przez GABA-B

Baklofen, agonista receptora GABA-B, przeszedł rodzaj testów na ludziach, których muscymol nigdy nie otrzymał. W badaniach kontrolowanych placebo doustny baklofen w dawce 30–80 mg dziennie zwiększał wskaźniki abstynencji i zmniejszał głód u pacjentów uzależnionych od alkoholu, chociaż późniejsze badania dawały mieszane wyniki, a niektóre nie znalazły przewagi nad placebo (Addolorato et al., 2011, PMID 20662805; Rigal et al., 2012, PMID 27808555). Baza dowodowa baklofenu nie jest jednoznaczna, ale istnieje: randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badania na ludziach z określonym dawkowaniem. Muscymol nie ma nic z tego. Rozróżnienie GABA-A/GABA-B ma również znaczenie farmakologiczne — są to różne rodziny receptorów o różnych efektach downstream, więc mieszane wyniki baklofenu u ludzi nie walidują muscymolu, a dane zwierzęce muscymolu nie przewidują, jak związek GABA-A radziłby sobie w badaniach, które baklofen już przeszedł.

Dlaczego Jest To Farmakologia na Etapie Badań, a Nie Terapia

Każde ustalenie w tym artykule pochodzi z badań stereotaktycznych na zwierzętach zaprojektowanych do mapowania obwodów GABA-A, a nie testowania terapii. Żadne z nich nie zostało powtórzone w badaniu klinicznym na ludziach, a sam muchomor czerwony jest trującym grzybem, który niesie realne ryzyko zatrucia kwasem ibotenowym w przypadku niewłaściwego przygotowania lub dawkowania. Dodanie tego ryzyka do uzależnienia od alkoholu, stanu, w którym odstawienie może być medycznie niebezpieczne, nie jest czymś, co dane z mikrowstrzyknięć u zwierząt mogłyby uzasadnić.

Co To Oznacza, Jeśli Próbujesz Poradzić Sobie z Uzależnieniem od Alkoholu

Jeśli rozważasz muchomor czerwony ze względu na jego związek z alkoholem i mózgiem, uczciwe stanowisko jest takie, że mechanizm jest naukowo interesujący, a dane zwierzęce są naprawdę mieszane — to nie jest zielone światło dla samoleczenia. Zaburzenie używania alkoholu ma terapie z rzeczywistymi dowodami na ludziach za sobą: medycznie nadzorowane odstawienie, terapię behawioralną i zatwierdzone leki, takie jak baklofen czy naltrekson. Istnieją, ponieważ zostały przetestowane na ludziach, a nie tylko w jądrach mózgu gryzoni. Aby uzyskać pełniejszy obraz strony bezpieczeństwa tego tematu, zobacz nasz przewodnik po muchomorze czerwonym i uzależnieniu od alkoholu, i porozmawiaj z lekarzem lub specjalistą ds. uzależnień o tym, co naprawdę działa w twojej sytuacji. Możesz przeglądać nasze produkty z muchomora czerwonego do innych zastosowań. Dowiedz się więcej o naszej ofercie:
1.Owocniki amanity
2.Kapsułki amanity
3.Ekstrakt amanity
4.Mielony grzyb

Powiązane Artykuły – Muchomor Czerwony

• Uzależnienie od Alkoholu a Muchomor Czerwony
• Przewodnik po Grzybach Leczniczych
• Suplementy Grzybowe: Kompletny Przewodnik

Źródła

1. Hodge CW, et al. Evidence that GABA(A) but not GABA(B) receptor activation in the dorsal raphe nucleus modulates ethanol intake in Wistar rats. Alcohol Clin Exp Res. 2001. PMID 11224398
2. Roberts AJ, et al. Intra-amygdala muscimol decreases operant ethanol self-administration in dependent rats. Alcohol Clin Exp Res. 1996. PMID 8904984
3. June HL, et al. Opposite effects on the ingestion of ethanol and sucrose solutions after injections of muscimol into the nucleus accumbens shell. Alcohol Clin Exp Res. 2011. PMID 20804790
4. Hyytiä P, Koob GF. Muscimol injected into the medial prefrontal cortex of the rat alters ethanol self-administration. Behav Pharmacol. 2002. PMID 11790418
5. Addolorato G, et al. Efficacy and safety of baclofen for alcohol dependence: a randomized, double-blind, placebo-controlled trial. Alcohol Alcohol. 2011. PMID 20662805
6. Rigal L, et al. Randomized open-label trial of baclofen for relapse prevention in alcohol dependence. Alcohol Alcohol. 2016. PMID 27808555