Mikrodawkowanie muchomora królewskiego: ostrożny protokół i jego granice

Czy można mikrodawkować Amanita regalis? Niektórzy to robią, zwykle według tego samego schematu co z czerwonym muchomorem: bardzo mała ilość, przyjmowana regularnie, poniżej progu wyraźnie odczuwalnych efektów. Jednak muchomor królewski prawie nie był badany. Nie ma badania mikrodawkowania ani pomiaru mocy, a w literaturze medycznej jest tylko jeden raport kliniczny. Nie czyni to mikrodawkowania lekkomyślnym, ale oznacza, że każda liczba, którą zobaczysz, jest umową, a nie wynikiem badań. Ten przewodnik przedstawia ostrożny protokół i jego granice.

Ten przewodnik omawia, co oznacza mikrodawkowanie w przypadku tego gatunku, jak wygląda ostrożne podejście i co może pójść nie tak. Ogólne tło znajdziesz w artykule czym jest mikrodawkowanie. O dawkowaniu ogólnie przeczytasz w naszym przewodniku po dawkowaniu muchomora królewskiego.

Co oznacza mikrodawkowanie muchomora królewskiego?

Mikrodawkowanie oznacza regularne przyjmowanie małej ilości, która ma pozostać poniżej progu odczuwalnego efektu. W przypadku psylocybiny celem jest uniknięcie jakiegokolwiek „tripu". W przypadku Amanity celem jest uniknięcie sedacji, splątania i nudności, z nadzieją na subtelniejsze efekty, takie jak stabilniejszy nastrój czy lepszy sen.

W przypadku muchomora królewskiego koncepcja jest w całości zapożyczona ze społeczności skupionych wokół muchomora czerwonego. Oba gatunki są blisko spokrewnione i prawdopodobnie mają te same główne związki, kwas ibotenowy i muscymol. Jednak ich względna moc nigdy nie została zmierzona. Nikt nie wie, czy gram muchomora królewskiego zawiera więcej, mniej czy tyle samo co gram czerwonego muchomora.

Ta niepewność kształtuje cały przewodnik. Nasz artykuł Amanita regalis a muscaria omawia, co o tym porównaniu wiadomo, a czego nie.

Czy istnieją badania nad mikrodawkowaniem Amanita regalis?

Nie. PubMed wymienia jeden raport kliniczny o Amanita regalis. Opisuje zatrucia w Finlandii w 1979 roku, gdy ludzie zjedli grzyb, myląc go z innym (Elonen 1979). Nie ma analizy chemicznej jego związków, badania dawkowania ani badań nad mikrodawkowaniem.

Muchomor czerwony jest zbadany niewiele lepiej. Dowody dotyczące mikrodawkowania pochodzą z relacji użytkowników i ankiet, a nie z badań kontrolowanych. Nawet moc bardzo się różni. W jednej japońskiej analizie zawartość muscymolu w pięciu próbkach muchomora czerwonego wynosiła od 46 do 1052 ppm (Tsujikawa 2006). To ponad dwudziestokrotna różnica w obrębie jednego gatunku.

Sposób suszenia partii dodaje kolejną warstwę. W przypadku muchomora czerwonego suszenie w cieple zwiększyło zawartość muscymolu, podczas gdy duża część kwasu ibotenowego została utracona (Tsunoda 1993). Dwie partie muchomora królewskiego suszone w różnej temperaturze lub przez różny czas mogą się różnić tylko z tego powodu, nawet jeśli pochodzą z tego samego lasu w tym samym tygodniu. Przy mikrodawkach, których celem jest właśnie pozostanie tuż poniżej odczuwalnego efektu, takie różnice ważą więcej niż przy większych ilościach.

Kto mikrodawkuje muchomora królewskiego, pracuje więc bez mapy. To uczciwy punkt wyjścia i dlatego poniższy protokół tak mocno opiera się na ważeniu, notowaniu i cierpliwości.

Co pokazują szersze badania nad mikrodawkowaniem?

Że oczekiwania mają duże znaczenie. Największe jak dotąd badanie kontrolowane placebo dotyczące mikrodawkowania śledziło 191 osób, które w domu mikrodawkowały psychodeliki. Uczestnicy sami przygotowywali zaślepione kapsułki, więc nie wiedzieli, czy dawki w danym tygodniu były aktywne, czy placebo.

W obu grupach w ciągu czterech tygodni poprawiło się samopoczucie, nastrój i inne wskaźniki. Grupa mikrodawek nie poprawiła się bardziej niż grupa placebo. Niewielkie różnice, które się pojawiły, dało się wyjaśnić tym, że uczestnicy odgadywali, co przyjmują (Szigeti 2021).

To badanie dotyczyło psylocybiny i LSD, a nie Amanity. Ale lekcja obowiązuje i tutaj. Jeśli podczas mikrodawkowania czujesz się lepiej, część tego lub całość może wynikać z rutyny, uwagi poświęcanej nastrojowi i twoich oczekiwań. To nie powód, by nie próbować. To powód, by starannie oceniać wyniki.

Jaka jest ostrożna ilość początkowa?

Nasza strona z kapeluszami muchomora królewskiego sugeruje rozpoczęcie od 0,1–0,2 g suszonego materiału dziennie i utrzymanie tej ilości przez pełny tydzień przed jakąkolwiek zmianą. To ostrożny dolny koniec tego, co jest typowe przy mikrodawkowaniu muchomora czerwonego.

Traktuj tę liczbę jako to, czym jest: umowę zapożyczoną od pokrewnego gatunku. Nie jest to zmierzona dawka ani rada pasująca każdemu. Niektórzy nic nie czują przy tej ilości. Kilka wrażliwych osób może poczuć senność lub nudności.

Kapsułka 0,5 g to nie mikrodawka. Każda z naszych kapsułek z muchomorem królewskim zawiera 0,5 g zmielonego materiału, co w przypadku tego gatunku jest znaczną ilością. Jeśli chcesz mikrodawkować, potrzebujesz całych kapeluszy lub proszku oraz wagi o dokładności 0,01 g.

Jak ustalić rutynę mikrodawkowania?

Prosta struktura zapewnia bezpieczeństwo i przejrzystość:

• Waż każdą dawkę na wadze o dokładności 0,01 g. Nie szacuj na oko ani „małym kawałkiem".
• Używaj jednej partii. Nie zmieniaj słoika ani produktu w połowie cyklu.
• Przyjmuj codziennie o tej samej porze, zwykle rano lub wczesnym wieczorem.
• Utrzymuj ilość przez tydzień, zanim cokolwiek zdecydujesz.
• Zmieniaj małymi krokami, mniejszymi niż przy muchomorze czerwonym, i każdemu krokowi daj znowu tydzień.
• Prowadź dziennik ilości, pory, snu, nastroju i ewentualnych skutków ubocznych.
• Rób przerwy. Wiele osób przyjmuje kilka dni i robi kilka dni przerwy albo przyjmuje cztery tygodnie i robi dwa tygodnie przerwy.

Proszek łatwiej odważyć w małych ilościach niż całe kapelusze, bo materiał jest bardziej jednorodny. Nasz przewodnik po przechowywaniu wyjaśnia, jak utrzymać go suchym po otwarciu.

Jakie oznaki wskazują, że ilość jest za duża?

Każdy wyraźny efekt oznacza, że jesteś powyżej mikrodawki. Zwracaj uwagę na:

• Senność lub ciężką głowę w ciągu dnia
• Nudności, skurcze żołądka lub nadmierne ślinienie
• Zawroty głowy, niezdarność lub drżenia mięśni
• Zmiany w widzeniu lub postrzeganiu
• Trudności z koncentracją lub uczucie „mgły"

Jeśli pojawi się którykolwiek z nich, wróć do mniejszej ilości lub przerwij. Nie przyjmuj więcej tego samego dnia, jeśli nic nie czujesz. Efekty mogą potrzebować godziny do dwóch, by się rozwinąć, a nasza oś czasu początku i czasu trwania działania wyjaśnia, dlaczego trzeba czekać.

Kto nie powinien mikrodawkować muchomora królewskiego?

Nie mikrodawkuj go, jeśli:

• jesteś w ciąży lub karmisz piersią
• masz mniej niż 18 lat
• bez porady lekarza przyjmujesz leki uspokajające, nasenne, benzodiazepiny, opioidy, leki przeciwpsychotyczne lub przeciwdepresyjne
• regularnie pijesz alkohol, bo nasila działanie uspokajające
• masz padaczkę, chorobę serca lub osobistą albo rodzinną historię psychozy
• musisz prowadzić, obsługiwać maszyny lub opiekować się małymi dziećmi, gdy działa

Jeśli mikrodawkujesz z powodu lęku, snu lub nastroju, porozmawiaj też z lekarzem. Nasz artykuł o Amanita regalis na lęk omawia, co wiadomo o takim zastosowaniu.

Jak długo powinien trwać cykl mikrodawkowania?

Nie ma na to odpowiedzi opartej na dowodach. Wielu użytkowników muchomora czerwonego stosuje cykle od czterech do ośmiu tygodni, po których następuje co najmniej dwutygodniowa przerwa. Przerwy pomagają na dwa sposoby: zmniejszają ryzyko przyzwyczajenia i pozwalają zauważyć, czy po odstawieniu coś naprawdę się zmienia.

Wykorzystaj przerwę jako część eksperymentu. Jeśli dziennik nie pokazuje różnicy między tygodniami przyjmowania i przerwy, to przydatna informacja. Nasz artykuł o tym, jak długo trwa kuracja mikrodawkowania muchomora czerwonego, omawia typowe długości cykli.

Najczęściej zadawane pytania

Czy muchomor królewski jest do mikrodawkowania silniejszy niż muchomor czerwony?

Nikt nie wie. Moc nigdy nie została zmierzona. Dlatego rozsądnie jest zacząć od dolnego końca zakresu dla muchomora czerwonego i dostosowywać wolniej niż w przypadku czerwonego gatunku.

Czy mogę mikrodawkować kapsułkami z muchomorem królewskim?

Nie prawdziwą mikrodawką. Każda kapsułka zawiera 0,5 g, co w przypadku tego gatunku jest znaczną ilością. Do mikrodawkowania używaj odważonych kapeluszy lub proszku.

Czy powinienem mikrodawkować codziennie?

Wiele osób tego nie robi. Typowe schematy to kilka dni przyjmowania i kilka przerwy albo kilka tygodni przyjmowania, a potem przerwa. Codzienne stosowanie bez przerw utrudnia ocenę, czy w ogóle coś działa.

Skąd mam wiedzieć, czy mikrodawkowanie działa?

Prowadź dziennik i porównuj okresy przyjmowania i przerwy. Pamiętaj, że w największym badaniu kontrolowanym placebo dotyczącym mikrodawkowania osoby na placebo poprawiły się tak samo. Lepsze samopoczucie nie dowodzi, że przyczyną jest grzyb.

Czy mogę zmieniać muchomora czerwonego na muchomora królewskiego?

Traktuj każdą zmianę jako nowy początek. Ich względna moc jest nieznana, więc nie przenoś ilości z jednego gatunku na drugi. Zacznij od nowa od najmniejszej ilości i utrzymaj ją przez tydzień.

Powiązane artykuły

• Przewodnik po dawkowaniu muchomora królewskiego
• Początek i czas działania Amanita regalis
• Amanita regalis a muscaria
• Czym jest mikrodawkowanie?
• Mikrodawkowanie muchomora plamistego

Źródła

1. Elonen E, Tarssanen L, Härkönen M. Poisoning with brown fly agaric, Amanita regalis. Acta Med Scand. 1979;205(1-2):121-123. PubMed 760400
2. Szigeti B, Kartner L, Blemings A, et al. Self-blinding citizen science to explore psychedelic microdosing. eLife. 2021;10:e62878. PubMed 33648632
3. Tsujikawa K, Mohri H, Kuwayama K, et al. Analysis of hallucinogenic constituents in Amanita mushrooms circulated in Japan. Forensic Sci Int. 2006;164(2-3):172-178. PubMed 16464551
4. Tsunoda K, Inoue N, Aoyagi Y, Sugahara T. Change in ibotenic acid and muscimol contents in Amanita muscaria during drying, storing or cooking. J Food Hyg Soc Jpn. 1993;34(2):153-160. doi:10.3358/shokueishi.34.153