Wat zijn hericenonen en erinacines? Het zijn de twee families van kleine stoffen die Pruikzwam (lion's mane) beroemd hebben gemaakt. Beide stimuleerden in lab- en dieronderzoek de aanmaak van zenuwgroeifactor (NGF). Het belangrijkste verschil is waar ze vandaan komen. Hericenonen werden gevonden in het vruchtlichaam, de ruige witte paddenstoel die je kunt koken. Erinacines werden gevonden in het mycelium, het wortelachtige netwerk dat in kweek groeit. Die splitsing doet ertoe als je een etiket leest, want de studies bij mensen gebruikten verschillende delen van de schimmel.
Hericenonen (C tot H) werden geïsoleerd uit vruchtlichamen van Pruikzwam en erinacines (A tot I) uit het mycelium. Beide stimuleerden de NGF-aanmaak in lab- en dieronderzoek (Wang 2025). Erinacine A passeerde bij ratten de bloed-hersenbarrière (Tsai 2021). Hericenonen zetten in één test op zichzelf geen zenuwcelgroei in gang, maar versterkten het effect van een lage hoeveelheid NGF (Phan 2014). De gegevens bij mensen zijn beperkt: een studie van 16 weken met vruchtlichaam bij 30 ouderen (Mori 2009) en een pilot van 49 weken met mycelium verrijkt met erinacine A bij milde ziekte van Alzheimer (Li 2020). Geen van beide bewijst dat de stoffen bij mensen werken.
Deze gids legt uit wat elke stoffenfamilie is, waar ze voorkomt, wat het bewijs laat zien en wat dat betekent bij het kiezen van een product. Voor het grotere plaatje rond NGF, zie ons overzicht van NGF-onderzoek naar Pruikzwam bij mensen.
Wat zijn hericenonen?
Hericenonen zijn aromatische verbindingen in het vruchtlichaam van Pruikzwam. De Japanse chemicus Hirokazu Kawagishi en collega's isoleerden ze als eersten en noemden ze hericenonen C, D, E, F, G en H. In hun werk stimuleerden deze stoffen de NGF-aanmaak in celproeven (Wang 2025).
Ze zijn eerder vetoplosbaar dan wateroplosbaar. Dat is één reden waarom sommige producten naast water ook alcohol gebruiken voor de extractie. Een gewone heetwaterthee haalt de polysachariden er goed uit, maar is minder geschikt voor vetoplosbare stoffen.
Hericenonen komen ook in verschillende vormen voor. Een Italiaanse studie mat hericenonen C en D in verschillende soorten vruchtlichamen. Gekweekte vruchtlichamen bevatten er bij die stam meer van dan wilde (Corana 2019). De hoeveelheid hangt duidelijk af van de stam en de manier van kweken.
Wat zijn erinacines?
Erinacines zijn diterpenoïden, een andere chemische familie. De groep van Kawagishi isoleerde erinacines A tot I uit het mycelium van Pruikzwam (Wang 2025). Erinacine A is het best onderzocht. In de Italiaanse studie hierboven werd het gemeten in het mycelium, niet in de vruchtlichamen (Corana 2019).
Erinacine A is moeilijk in grote hoeveelheden te maken. Een overzichtsartikel uit 2026 merkt op dat klinisch gebruik wordt afgeremd door lage natuurlijke opbrengsten en hoge productiekosten. Veel lopend onderzoek gaat over het kweken van mycelium onder omstandigheden die het gehalte aan erinacine A verhogen (Wang 2026).
Het goede nieuws voor onderzoekers is dat erinacine A in de hersenen komt, in elk geval bij ratten. Na een orale dosis verscheen het binnen een uur in hersenweefsel van ratten en bereikte het na acht uur een piek. De orale biologische beschikbaarheid was ongeveer 24% (Tsai 2021). Vergelijkbare gegevens bij mensen hebben we niet.
Hoe verhouden hericenonen en erinacines zich tot elkaar?
Het verschil zie je het makkelijkst naast elkaar:
- Herkomst: hericenonen komen uit het vruchtlichaam. Erinacines komen vooral uit het mycelium.
- Chemie: hericenonen zijn aromatische verbindingen. Erinacines zijn cyathaan-diterpenoïden.
- Labbewijs: beide stimuleerden de NGF-aanmaak in cellen en dieren (Wang 2025).
- Toegang tot de hersenen: erinacine A passeerde bij ratten de bloed-hersenbarrière (Tsai 2021). Vergelijkbare gegevens voor hericenonen hebben we niet gezien.
- Gegevens bij mensen: in Mori 2009 werden producten van het vruchtlichaam gebruikt. In Li 2020 werd mycelium verrijkt met erinacine A gebruikt.
Geen van beide families is het enige "werkzame bestanddeel". Pruikzwam bevat ook bètaglucanen en veel andere stoffen. Waarschijnlijk dragen er meerdere bij, en geen enkele studie heeft uitgezocht welke stof bij mensen wat doet.
Er is ook een kloof tussen het schaaltje en het lichaam. De meeste NGF-bevindingen komen uit cellen in een kweekschaal, waar onderzoekers een stof in elke gewenste concentratie kunnen toevoegen, of uit knaagdieren die doses kregen die ver boven wat een mens in een capsule neemt liggen. Of een mok thee of een lepel poeder genoeg van een van beide stoffen op de juiste plek in een menselijk brein krijgt, is nog een open vraag. Houd dat in gedachten als een productpagina rechtstreeks van een labresultaat naar een belofte over geheugen springt.
Werken hericenonen echt?
Het beeld is gemengd. In een Maleisische studie uit 2014 werden hericenonen B tot E uit het vruchtlichaam geïsoleerd en getest op zenuwachtige cellen. Op zichzelf bevorderden ze de zenuwcelgroei niet. Kregen de cellen ook een kleine hoeveelheid NGF, dan versterkten de hericenonen het effect zo sterk dat het een tien keer grotere NGF-dosis evenaarde. Hericenone E verhoogde ook de NGF-afgifte (Phan 2014).
Hericenonen werken dus mogelijk meer als versterkers dan als directe aanjagers. Zie ze als iets wat een signaal dat er al is harder zet, in plaats van er een te creëren. Dat is een labresultaat, in rattencellen, bij concentraties die mogelijk niet overeenkomen met wat het menselijk brein bereikt. Het is interessant, maar geen bewijs dat het eten van de paddenstoel iets oplevert.
De belangrijkste studie bij mensen met vruchtlichaam kwam uit Japan. Dertig volwassenen van 50 tot 80 jaar met milde cognitieve stoornissen namen 16 weken lang 3 g per dag gedroogd Pruikzwampoeder of een placebo. De cognitieve scores verbeterden in de Pruikzwamgroep en daalden weer vier weken na het stoppen (Mori 2009). Het was klein, en hericenonen werden helemaal niet gemeten.
Wat vond de studie met erinacine A?
Een Taiwanese pilotstudie testte mycelium verrijkt met erinacine A bij mensen met milde ziekte van Alzheimer. Deelnemers namen 49 weken lang drie capsules van 350 mg per dag, met 5 mg erinacine A per gram, of een placebo (Li 2020).
De scores van de placebogroep op één cognitieve test daalden in de loop van het jaar. De myceliumgroep verbeterde op de Mini-Mental State Examination en op een schaal voor dagelijks functioneren, en had een betere contrastgevoeligheid. Vier mensen stopten vanwege maagklachten, misselijkheid of huiduitslag. De studie werd geleid door onderzoekers van Grape King Bio, het Taiwanese bedrijf dat het extract maakt, en het was een pilot. Ons artikel over Pruikzwam en de ziekte van Alzheimer plaatst de studie in context.
Het is een bemoedigend begin, maar het moet worden herhaald in een grotere, onafhankelijke studie. Het zegt ook niets over gewone producten met mycelium op graan, die niet op erinacine A zijn gestandaardiseerd.
Betekent dit dat mycelium beter is dan vruchtlichaam?
Niet op zichzelf. De studie met erinacine A gebruikte een gespecialiseerd, gestandaardiseerd myceliumextract. De meeste myceliumproducten op de markt zijn anders. Het is mycelium dat op haver of rijst is gekweekt en samen met het graan is vermalen, wat een poeder oplevert dat grotendeels uit zetmeel bestaat. Ze vermelden zelden het gehalte aan erinacines. Onze uitleg over mycelium op graan behandelt dit.
Producten van het vruchtlichaam bevatten hericenonen, bètaglucanen en de volledige paddenstoel. Het is ook wat mensen al eeuwen als voedsel eten. Onze vergelijking van vruchtlichaam versus mycelium van Pruikzwam gaat in op de afwegingen.
Voor de duidelijkheid: al onze Pruikzwamproducten, inclusief de gedroogde paddenstoel, het poeder, de capsules en de tinctuur, worden gemaakt van vruchtlichamen. Ze zijn niet gestandaardiseerd op erinacine A, en we beweren niet dat ze de hoeveelheid uit Li 2020 leveren.
Hoe lees je een etiket van Pruikzwam?
Begin bij de basis. Let op drie dingen. Ten eerste welk deel van de schimmel is gebruikt: vruchtlichaam, mycelium of allebei. Ten tweede of het mycelium op graan is gekweekt. Ten derde of een stof als getal wordt vermeld, zoals een percentage bètaglucanen of milligram erinacine A per gram.
Wees op je hoede voor etiketten die hericenonen of erinacines noemen zonder getallen. Hun aanwezigheid alleen zegt weinig, omdat de hoeveelheden sterk verschillen per stam, kweekmethode, oogstmoment en de manier waarop het materiaal is gedroogd en geëxtraheerd. Een analysecertificaat dat een specifieke stof met een genoemde methode, zoals HPLC, vermeldt, is veel nuttiger dan een marketingclaim. Kan een merk niet vertellen hoeveel er in een dosis zit, ga er dan van uit dat het een onbekende hoeveelheid is. Onze gids over het lezen van een Pruikzwametiket neemt een echt voorbeeld door.
Veelgestelde vragen
Wat is belangrijker, hericenonen of erinacines?
Niemand weet het. Beide stimuleerden NGF in labwerk. Erinacine A heeft betere gegevens over hersentoegang bij ratten en een pilotstudie bij mensen. Hericenonen hebben de studie met vruchtlichaam, al werden ze daarin niet gemeten. Geen van beide is op zichzelf bij mensen bewezen.
Bevat het vruchtlichaam van Pruikzwam erinacines?
Grotendeels niet. Erinacines werden geïsoleerd uit het mycelium, en erinacine A werd in een studie van Italiaanse stammen in het mycelium gemeten in plaats van in vruchtlichamen. Vruchtlichamen zijn de belangrijkste bron van hericenonen.
Vernietigt koken hericenonen in Pruikzwam?
We hebben geen studie gevonden die dit direct heeft gemeten. Hericenonen zijn vetoplosbaar, dus bakken in olie kan ze eerder naar het vet dan naar het water brengen. Voorzichtig drogen en koken is verstandig, maar beweringen over precieze verliezen worden niet door gegevens gesteund.
Hoeveel erinacine A moet ik nemen?
Er is geen vastgestelde dosis. De pilotstudie gebruikte ongeveer 5 mg erinacine A per dag, uit ruwweg 1 g gestandaardiseerd myceliumextract. De meeste producten in de winkel vermelden hun gehalte aan erinacine A niet.
Zijn hericenonen en erinacines veilig?
Pruikzwam wordt over het algemeen goed verdragen. In de pilot met erinacine A stopten vier mensen vanwege maagklachten, misselijkheid of huiduitslag. Zie onze gids over bijwerkingen en interacties van Pruikzwam.
Gerelateerde artikelen
- NGF en Pruikzwam: wat onderzoek bij mensen laat zien
- Pruikzwam: vruchtlichaam versus mycelium
- Een Pruikzwametiket lezen
- Doseringsgids voor Pruikzwam
- Mycelium op graan uitgelegd
Bronnen
- Wang J, Wu J, Yamaguchi R, et al. Uncovering hericenones from the fruiting bodies of Hericium erinaceus through interdisciplinary collaboration. J Nat Prod. 2025;88(1):80-85. PubMed 39723452
- Corana F, Cesaroni V, Mannucci B, et al. Array of metabolites in Italian Hericium erinaceus mycelium, primordium, and sporophore. Molecules. 2019;24(19):3511. PubMed 31569709
- Phan CW, Lee GS, Hong SL, et al. Hericium erinaceus (Bull.: Fr) Pers. cultivated under tropical conditions: isolation of hericenones and demonstration of NGF-mediated neurite outgrowth in PC12 cells via MEK/ERK and PI3K-Akt signaling pathways. Food Funct. 2014;5(12):3160-3169. PubMed 25288148
- Tsai PC, Wu YK, Hu JH, et al. Preclinical bioavailability, tissue distribution, and protein binding studies of erinacine A, a bioactive compound from Hericium erinaceus mycelia using validated LC-MS/MS method. Molecules. 2021;26(15):4510. PubMed 34361662
- Wang J, Liu H, Wang C, Liu C. Recent advances in erinacine A: preparation, biological activities, and biosynthetic pathway. Molecules. 2026;31(2):219. PubMed 41599268
- Mori K, Inatomi S, Ouchi K, Azumi Y, Tuchida T. Improving effects of the mushroom Yamabushitake (Hericium erinaceus) on mild cognitive impairment: a double-blind placebo-controlled clinical trial. Phytother Res. 2009;23(3):367-372. PubMed 18844328
- Li IC, Chang HH, Lin CH, et al. Prevention of early Alzheimer's disease by erinacine A-enriched Hericium erinaceus mycelia pilot double-blind placebo-controlled study. Front Aging Neurosci. 2020;12:155. PubMed 32581767

