Przejdź do treści
Błyskoporek podkorowy (chaga): właściwości według badań
Błyskoporek podkorowy (chaga): właściwości według badań

Błyskoporek podkorowy (chaga): właściwości według badań

Opublikowano:15 min czytaniaBłyskoporek podkorowy

Jakie są prawdziwe właściwości błyskoporka podkorowego (chagi)? Błyskoporek podkorowy (Inonotus obliquus), czarna, popękana narośl na brzozach, jest bogaty w przeciwutleniające polifenole, polisacharydy, melaninę i pochodzące z brzozy triterpeny, takie jak kwas betulinowy. W badaniach na komórkach i zwierzętach jego ekstrakty łagodzą stan zapalny, pobudzają komórki odpornościowe i obniżają poziom cukru we krwi. Czego błyskoporek wciąż nie ma, to choćby jednego opublikowanego randomizowanego badania z udziałem ludzi. Ten poradnik omawia każdą deklarowaną korzyść, mówi, jak mocne są stojące za nią dowody, wyjaśnia, co naprawdę daje filiżanka herbaty z błyskoporka, i opisuje jedyne dobrze udokumentowane działanie niepożądane: uszkodzenie nerek przez wysokie spożycie szczawianów.

Najlepiej potwierdzoną właściwością błyskoporka podkorowego jest działanie przeciwutleniające: jego ekstrakty wodne i alkoholowe osiągają wysokie wyniki w laboratoryjnych testach przeciwutleniaczy, głównie dzięki polifenolom i melaninie (Hu 2009; Glamočlija 2015). Działanie przeciwzapalne, pobudzające odporność i obniżające cukier wykazano na komórkach i myszach (Mishra 2012; Kim 2005; Sun 2008), ale żadne randomizowane badanie kontrolowane z udziałem ludzi nie sprawdziło żadnego z nich, a przegląd z 2021 roku stwierdził, że wciąż potrzebne są badania spełniające kryteria medycyny opartej na dowodach (Szychowski 2021). Udokumentowanym ryzykiem są szczawiany: trzy opisy przypadków dotyczą uszkodzenia nerek po przyjmowaniu 3–15 gramów dziennie przez wiele miesięcy (Kikuchi 2014; Lee 2020; Kwon 2022).

Ten artykuł to ogólna informacja, nie porada medyczna. Błyskoporek podkorowy nie leczy raka, cukrzycy ani żadnej innej choroby. Jeśli masz chorobę nerek, przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe lub przeciwcukrzycowe albo jesteś w ciąży, przed użyciem porozmawiaj z lekarzem.

Czym jest chaga (błyskoporek podkorowy)?

Błyskoporek podkorowy to grzyb pasożytniczy, Inonotus obliquus, rosnący głównie na żywych brzozach w zimnych lasach północnej Europy, Rosji, Kanady i północnych Stanów Zjednoczonych. Część, którą się zbiera, nie jest owocnikiem jak u grzybów kapeluszowych. To sterylna masa zwana sklerocjum: twarda, czarna i popękana na zewnątrz, rdzawopomarańczowa i korkowata w środku. Tworzy się powoli przez lata w miejscu, gdzie grzyb wniknął do drzewa przez ranę.

Błyskoporek ma długą historię jako środek ludowy w Rosji, krajach bałtyckich i Skandynawii, gdzie parzono go jak herbatę i stosowano przy dolegliwościach żołądkowych. Używali go też Chanci z zachodniej Syberii, a rosyjska medycyna tradycyjna traktowała go jako lek na guzy i środek moczopędny (Géry 2018; Glamočlija 2015). Ta historia sprawia, że przypisuje mu się dziś tak wiele właściwości zdrowotnych. Tradycja mówi nam jednak, jak go stosowano, a nie czy działa.

Ponieważ błyskoporka nie da się uprawiać tak jak shiitake czy soplówki jeżowatej, niemal cały dostępny na rynku pochodzi ze zbioru w naturze. Dlatego ważne jest, na jakim drzewie rósł i jak go zebrano, zarówno dla jakości, jak i dla lasu. Szczegółowo opisujemy to w poradniku o tym, dlaczego brzoza ma znaczenie dla jakości i zrównoważonego zbioru.

Co naprawdę zawiera błyskoporek podkorowy?

Jego reputacja opiera się na czterech grupach związków. Większość deklarowanych korzyści wiąże się z jedną z nich, więc warto wiedzieć, czym jest każda, zanim przejdziemy do badań.

  • Polifenole. Błyskoporek jest wyjątkowo bogaty w związki fenolowe, w tym kwas galusowy, protokatechowy i p-hydroksybenzoesowy (Glamočlija 2015). To one są głównym powodem, dla którego jego ekstrakty tak dobrze wypadają w testach przeciwutleniaczy.
  • Melanina. Czarna zewnętrzna skorupa to w dużej mierze melanina, ciemny barwnik rozpuszczający się w gorącej wodzie i nadający herbacie głęboki kolor. Melaniny tego grzyba działają przeciwutleniająco, a w jednym badaniu laboratoryjnym odżywiały pożyteczne bakterie jelitowe (Burmasova 2019).
  • Polisacharydy. Długie łańcuchy cukrów, w tym beta-glukany, które oddziałują z komórkami odpornościowymi. Rozpuszczają się w wodzie, więc preparaty na gorącej wodzie dobrze je ekstrahują.
  • Triterpeny. Związki rozpuszczalne w tłuszczach, takie jak inotodiol, lanosterol, betulina i kwas betulinowy. Betulina i kwas betulinowy pochodzą z samej kory brzozy, dlatego błyskoporek z brzozy jest ceniony (Raal 2024).

Błyskoporek zawiera też coś mniej pożądanego: dużo kwasu szczawiowego. Serbsko-portugalski zespół stwierdził, że kwas szczawiowy był głównym kwasem organicznym w każdym badanym ekstrakcie (Glamočlija 2015). Wrócimy do tego w części o działaniach niepożądanych, bo to wyznacza rozsądną ilość.

Jakie są główne właściwości błyskoporka podkorowego?

Tabela poniżej wymienia korzyści najczęściej przypisywane błyskoporkowi i najlepszy rodzaj dowodów za każdą z nich. Wyróżnia się jeden wzorzec: dowody pochodzą niemal wyłącznie z probówek i myszy. Przegląd farmakologii z 2019 roku opisał jego potencjał, ale opierał się tylko na badaniach przedklinicznych (Duru 2019).

Deklarowana korzyśćNajlepszy dotychczasowy dowódBadania na ludziach?
PrzeciwutleniającaSilna aktywność w testach laboratoryjnych (Hu 2009; Glamočlija 2015)Brak
Wsparcie odpornościPolisacharydy aktywują limfocyty B i makrofagi w badaniach na komórkach i myszach (Kim 2005)Brak
PrzeciwzapalnaZłagodzenie zapalenia jelita grubego u myszy; mniej sygnałów zapalnych w komórkach odpornościowych (Mishra 2012; Alhallaf 2022)Brak
Cukier we krwiNiższa glukoza u myszy z cukrzycą (Sun 2008; Lin 2025)Brak
PrzeciwnowotworowaUmiarkowana toksyczność wobec linii komórek nowotworowych w hodowlach (Géry 2018; Raal 2024)Brak
Zdrowie jelitMelanina z grzyba odżywiała bifidobakterie w hodowli laboratoryjnej (Burmasova 2019)Brak

„Brak” w ostatniej kolumnie nie oznacza, że błyskoporek nic nie robi u ludzi. Oznacza, że nikt jeszcze nie przeprowadził badania. Szychowski i współpracownicy, analizując drogę błyskoporka od medycyny ludowej do zastosowań klinicznych, uznali, że spełnia definicję żywności funkcjonalnej o możliwym działaniu prozdrowotnym, ale wciąż potrzebne są badania spełniające kryteria medycyny opartej na dowodach (Szychowski 2021). To uczciwe podsumowanie obecnego stanu wiedzy.

Czy błyskoporek podkorowy to dobry przeciwutleniacz?

W laboratorium tak. W jednym porównaniu ekstrakty na gorącej wodzie przygotowane w 70 °C wykazały najsilniejsze wymiatanie wolnych rodników, a ekstrakt etanolowy miał najsilniejszą aktywność podobną do SOD (Hu 2009). Glamočlija i współpracownicy badali błyskoporka z Finlandii, Rosji i Tajlandii i stwierdzili wysoką aktywność przeciwutleniającą zarówno w ekstraktach wodnych, jak i alkoholowych (Glamočlija 2015).

Oto haczyk dotyczący każdej żywności przeciwutleniającej, nie tylko tego grzyba. Wysoki wynik w probówce nie dowodzi, że te same związki docierają do twoich tkanek w użytecznych ilościach ani że zmieniają wyniki zdrowotne. Polifenole częściowo rozkładają się w jelitach, a ich poziom we krwi po wypiciu herbaty jest znacznie niższy niż stężenia stosowane w testach laboratoryjnych. Błyskoporek jest bogatym źródłem związków przeciwutleniających. Czy jego picie mierzalnie zmniejsza stres oksydacyjny u ludzi, nie zbadano.

Bliższe spojrzenie na związki i metody badań znajdziesz w naszym poradniku o przeciwutleniaczach.

Czy błyskoporek podkorowy wspiera układ odpornościowy?

Jego polisacharydy wyraźnie oddziałują z komórkami odpornościowymi w eksperymentach. W koreańskim badaniu polisacharyd z grzybni pobudził limfocyty B do namnażania się i wytwarzania przeciwciał oraz skłonił makrofagi do uwalniania cząsteczek sygnałowych, takich jak IL-1β, IL-6 i TNF-α (Kim 2005). Co istotne, nie wpłynął na limfocyty T, więc „wzmacnia odporność” to zbyt szerokie określenie nawet na poziomie komórkowym.

Czytając twierdzenia o odporności, warto pamiętać o dwóch szczegółach. Po pierwsze, ten polisacharyd pochodził z grzybni hodowanej w fermentorze, a nie z dzikich narośli. Po drugie, „pobudzanie” odporności nie jest automatycznie dobre. Więcej sygnałów zapalnych pomaga w walce z infekcją, ale szkodzi w chorobie autoimmunologicznej. To jeden z powodów, dla których osobom z chorobami autoimmunologicznymi zwykle radzi się konsultację z lekarzem przed stosowaniem grzybów wpływających na odporność.

Typy komórek i badania nad beta-glukanami omawiamy dokładniej w artykule o modulacji odporności i komórkach NK.

Czy błyskoporek podkorowy może zmniejszać stan zapalny?

Badania na zwierzętach i komórkach mówią, że w warunkach eksperymentalnych tak. U myszy, którym podano substancję wywołującą zapalenie jelita grubego, doustny wodny ekstrakt zmniejszył obrzęk, uszkodzenie tkanek i markery zapalne, takie jak TNF-α i IL-1β (Mishra 2012). Autorzy zasugerowali, że może być pomocny w nieswoistym zapaleniu jelit, ale tej hipotezy nie sprawdzono na pacjentach.

Bardziej adekwatne do tego, jak ludzie naprawdę go piją, jest badanie amerykańskie. Naukowcy z University of Maine porównali metody ekstrakcji na komórkach odpornościowych wystawionych na bodziec zapalny. Proszek parzony we wrzątku zaledwie sześć minut był jednym z najskuteczniejszych w obniżaniu tlenku azotu i cytokin zapalnych, obok zoptymalizowanego ekstraktu etanolowo-wodnego (Alhallaf 2022). Zwykła herbata nie jest więc gorszą formą, przynajmniej w tym modelu komórkowym.

Mimo to wpływ na makrofagi w szalce to daleka droga do ulgi w zapaleniu stawów czy bólu jelit. Twierdzenia przeciwzapalne traktuj jako rozsądną hipotezę, a nie udowodnioną korzyść.

Jak błyskoporek podkorowy wpływa na cukier we krwi?

To obszar, który naukowcy uważają za najbardziej obiecujący, i wciąż tylko na zwierzętach. U myszy, u których alloksanem wywołano cukrzycę, ekstrakt z hodowli podawany przez trzy tygodnie obniżył glukozę we krwi o około 30% i poprawił poziom cholesterolu i trójglicerydów (Sun 2008). Przegląd Szychowskiego nazwał potencjał hipoglikemizujący i zwiększający wrażliwość na insulinę „najbardziej obiecującym” odkryciem (Szychowski 2021).

Wydaje się, że częścią historii jest kwas betulinowy. W badaniu z 2025 roku na myszach db/db z cukrzycą kwas betulinowy z grzyba obniżył glukozę i lipidy we krwi oraz przesunął mikrobiom jelitowy w stronę bakterii wytwarzających krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (Lin 2025). Ta sama praca zauważa, że biodostępność kwasu betulinowego jest ograniczona, więc dawka otrzymana przez mysz w badaniu nie przekłada się prosto na filiżankę herbaty.

Wniosek praktyczny jest odwrotny. Jeśli przyjmujesz insulinę lub leki obniżające glukozę, błyskoporek teoretycznie mógłby nasilić ich działanie i zbyt mocno obniżyć cukier. Nie stosuj go zamiast leczenia cukrzycy i powiedz lekarzowi, jeśli planujesz przyjmować go równolegle. Nasz artykuł o glukozie i wydzielaniu insuliny omawia dane ze zwierząt szczegółowiej.

A co z błyskoporkiem podkorowym i rakiem?

Rak to najstarsze twierdzenie związane z tym grzybem i wymaga największej ostrożności. Badania laboratoryjne pokazują, że jego ekstrakty są toksyczne dla niektórych komórek nowotworowych. Estońskie badanie sprawdziło ekstrakty z grzybów rosnących na dwóch gatunkach brzozy na 31 liniach ludzkich komórek nowotworowych i wykazało umiarkowaną aktywność wobec wszystkich, ale żadna linia nie została silnie zahamowana (Raal 2024). Francuskie badanie wykazało, że ekstrakt wodny był bardziej toksyczny dla komórek raka płuc niż dla prawidłowych komórek oskrzeli (Géry 2018).

Toksyczność wobec linii komórkowych to etap, od którego zaczyna się większość potencjalnych leków przeciwnowotworowych, i na którym większość się kończy. Nie ma badań klinicznych błyskoporka u osób z rakiem. Dwa z trzech opublikowanych przypadków uszkodzenia nerek dotyczyły osób, które przyjmowały duże ilości w nadziei na wyleczenie poważnej choroby: jedna raka wątroby, druga ciężkiej egzemy (Kikuchi 2014; Lee 2020). Błyskoporek nigdy nie może zastąpić leczenia onkologicznego. Jeśli jesteś w trakcie leczenia, każdy suplement omów z zespołem onkologicznym, bo grzyb może też wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi i innymi.

Pełny obraz tego, co badania pokazują, a czego nie, znajdziesz w naszym artykule o badaniach nad rakiem.

Czym są kwas betulinowy i melanina z błyskoporka?

Dwa związki pojawiają się w marketingu raz po raz. Oba są prawdziwe i oba ciekawe, ale każdy ma rzadko wspominane ograniczenie.

Kwas betulinowy

Kwas betulinowy to triterpen występujący w korze brzozy. Grzyb pobiera betulinę i kwas betulinowy z drzewa żywiciela, dlatego błyskoporek z brzozy je zawiera, a z innych drzew przeważnie nie. Poziomy zależą od pochodzenia: francuskie badanie znalazło więcej betuliny i kwasu betulinowego w próbkach z Normandii niż z Kanady czy Ukrainy, a kanadyjski miał więcej inotodiolu (Géry 2018).

Obowiązują dwa zastrzeżenia. Kwas betulinowy rozpuszcza się w tłuszczach, więc zwykła herbata na gorącej wodzie wyciąga go bardzo mało; ekstrakt alkoholowy lub podwójny zawiera go więcej. Do tego jego biodostępność jest ograniczona nawet w postaci oczyszczonego związku (Lin 2025). Twierdzenia, że herbata dostarcza znaczących ilości kwasu betulinowego, nie mają podstaw. Więcej o tym, jak rozpuszczalniki zmieniają to, co trafia do filiżanki, przeczytasz w porównaniu herbaty, nalewki i ekstraktu podwójnego.

Melanina z błyskoporka

Melanina stanowi dużą część czarnej skorupy i nadaje herbacie ciemny kolor. W przeciwieństwie do kwasu betulinowego rozpuszcza się w gorącej wodzie. W badaniu laboratoryjnym z Kazania melanina z grzyba wykazała aktywność przeciwutleniającą i wspierała wzrost bifidobakterii: jedna frakcja zwiększyła wzrost Bifidobacterium bifidum 1,4-krotnie w porównaniu z kontrolą z witaminą C (Burmasova 2019). Sugeruje to możliwą rolę prebiotyczną. Była to jednak hodowla bakterii, a nie jelito, i żadne badanie z udziałem ludzi nie analizowało tej melaniny.

Melanina to też powód, dla którego grzyb bywa reklamowany jako środek na skórę. Nasz artykuł o zdrowiu skóry analizuje, na czym opiera się to twierdzenie.

Właściwości herbaty z chagi: czy sposób parzenia ma znaczenie?

Ma, bo woda i alkohol wyciągają różne związki. Herbata na gorącej wodzie dobrze ekstrahuje polisacharydy, polifenole i melaninę. W badaniach komórkowych krótkie parzenie w gorącej wodzie było jednym z najbardziej przeciwzapalnych preparatów (Alhallaf 2022), a ekstrakt wodny w 70 °C był najsilniejszym wymiataczem wolnych rodników w innym badaniu (Hu 2009). Herbata wyciąga znacznie mniej rozpuszczalnych w tłuszczach triterpenów, takich jak kwas betulinowy i inotodiol.

Większość potencjalnych korzyści herbaty to więc korzyści przeciwutleniające i polisacharydowe, z tym samym zastrzeżeniem, że żadnej nie potwierdzono u ludzi. Woda wyciąga też szczawiany, więc mocna codzienna herbata nie jest wolna od szczawianów tylko dlatego, że nie zjadłeś proszku. Nasz poradnik krok po kroku pokazuje, jak zaparzyć herbatę z błyskoporka, jak gorąca powinna być woda i ile razy można ponownie użyć kawałków. Jeśli myślisz o zastąpieniu nią kawy, zobacz błyskoporek jako zamiennik kawy.

Jakie są skutki uboczne błyskoporka podkorowego?

Udokumentowanym ryzykiem jest uszkodzenie nerek przez szczawiany i zależy ono od dawki. Opisują je trzy przypadki. 72-letnia Japonka przez sześć miesięcy przyjmowała 4–5 łyżeczek proszku dziennie i wymagała dializ (Kikuchi 2014). U 49-letniego Koreańczyka po około pięciu latach stosowania rozwinęła się schyłkowa niewydolność nerek; produkt, którego używał, zawierał 14,2 g szczawianów na 100 g (Lee 2020). 69-letni mężczyzna przez trzy miesiące przyjmował 10–15 g dziennie oraz 500 mg witaminy C, doznał ostrego uszkodzenia nerek i wyzdrowiał po leczeniu (Kwon 2022).

Inne ostrzeżenia opierają się na wynikach laboratoryjnych lub teorii, a nie na zgłoszonych szkodach:

  • Leki przeciwzakrzepowe i krwawienie. Peptyd z grzybni hamował agregację płytek w badaniu eksperymentalnym (Hyun 2006). Zachowaj ostrożność przy antykoagulantach i lekach przeciwpłytkowych oraz odstaw przed zabiegiem.
  • Leki przeciwcukrzycowe. Z powodu obniżania glukozy obserwowanego u zwierząt grzyb może nasilać ich działanie.
  • Choroba nerek lub kamica nerkowa. Unikaj ze względu na zawartość szczawianów.
  • Suplementy witaminy C. Wysokie dawki witaminy C częściowo zamieniają się w szczawiany, więc nie łącz ich z regularnym stosowaniem.
  • Ciąża i karmienie piersią. Brak danych o bezpieczeństwie, więc unikaj.

Nasz pełny poradnik o skutkach ubocznych i interakcjach szczegółowo omawia każdy przypadek i obliczenia szczawianów.

Jak stosować błyskoporek podkorowy, jeśli chcesz go spróbować?

Umiarkowanie i okazjonalnie, a nie dużo i codziennie. Wszystkie trzy przypadki nerkowe dotyczyły kilku gramów dziennie przez miesiące lub lata, często u osób liczących na wyleczenie poważnej choroby. Filiżanka czy dwie herbaty albo standardowa porcja ekstraktu to zupełnie inne obciążenie niż 10–15 gramów proszku dziennie.

  • Dobierz formę do celu. Herbata i kawałki dają rozpuszczalne w wodzie polisacharydy, polifenole i melaninę. Nalewki i ekstrakty podwójne dodają więcej triterpenów. Nasze porównanie proszku, kawałków i ekstraktu wyjaśnia, dlaczego wybór formy to częściowo wybór bezpieczeństwa.
  • Trzymaj się porcji z etykiety. Nie zwiększaj jej, bo chcesz silniejszego efektu. Nasz poradnik dawkowania podaje typowe ilości dla każdej formy.
  • Rób przerwy. Stosowanie cykliczne zamiast codziennego bez końca ogranicza łączne spożycie szczawianów. Poradnik o porze przyjmowania opisuje, kiedy i z czym go stosować.
  • Pij dużo wody i nie łącz z wysokimi dawkami witaminy C.

Jeśli chcesz parzyć go tradycyjnie, nasze kawałki dzikiego błyskoporka są przeznaczone do herbaty. Jeśli wolisz odmierzoną porcję, prostsze są kapsułki lub nalewka. Wszystko znajdziesz w jednym miejscu w naszej kolekcji błyskoporka podkorowego. A jeśli wybierasz między grzybami, nasze porównania Reishi a błyskoporek i błyskoporek a soplówka jeżowata zestawiają dowody obok siebie.

Najczęściej zadawane pytania

Na co pomaga błyskoporek podkorowy?

W badaniach laboratoryjnych i na zwierzętach wykazuje działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne, pobudzające odporność i obniżające cukier. Żadne z nich nie zostało jeszcze potwierdzone w randomizowanym badaniu z udziałem ludzi. Najlepiej traktować go jako tradycyjną herbatę bogatą w polifenole i melaninę, a nie lek na jakąkolwiek chorobę.

Czy picie tej herbaty codziennie jest bezpieczne?

Filiżanka dziennie to niewielkie obciążenie, ale grzyb zawiera bardzo dużo szczawianów. Uszkodzenie nerek zgłaszano u osób przyjmujących kilka gramów dziennie przez miesiące. Jeśli pijesz ją codziennie, rób regularne przerwy, dbaj o nawodnienie, unikaj jednocześnie suplementów witaminy C i całkowicie zrezygnuj przy problemach z nerkami.

Jakie są zalety herbaty w porównaniu z ekstraktem?

Gorąca woda dobrze wyciąga polisacharydy, polifenole i melaninę, a krótkie parzenie wypadło bardzo dobrze w komórkowym badaniu stanu zapalnego (Alhallaf 2022). Ekstrakty alkoholowe lub podwójne dodają rozpuszczalne w tłuszczach triterpeny, takie jak kwas betulinowy i inotodiol, których herbata prawie nie wyciąga.

Czy błyskoporek podkorowy zawiera kwas betulinowy?

Tak, grzyb rosnący na brzozie zawiera betulinę i kwas betulinowy pobrane z kory, w ilościach zależnych od regionu (Géry 2018). Kwas betulinowy rozpuszcza się w tłuszczach i słabo się wchłania, więc herbata na wodzie dostarcza go bardzo mało.

Kto nie powinien stosować błyskoporka podkorowego?

Osoby z chorobą nerek lub kamicą nerkową w wywiadzie, wszyscy przyjmujący leki przeciwzakrzepowe lub przeciwcukrzycowe, osoby z chorobami autoimmunologicznymi lub przed zabiegiem oraz kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny go unikać lub najpierw zapytać lekarza.

Podsumowanie

Błyskoporek podkorowy to naprawdę ciekawy grzyb. Jest bogaty w przeciwutleniające polifenole i melaninę, jego polisacharydy działają na komórki odpornościowe, a ekstrakty obniżają u zwierząt stan zapalny i cukier we krwi. Każda z tych korzyści wciąż jest jednak na etapie laboratorium i zwierząt, a jedyne, co udokumentowano u ludzi, to szkody wynikające z intensywnego, długotrwałego stosowania. Ciesz się nim jako tradycyjną herbatą lub umiarkowanym suplementem, trzymaj rozsądną ilość, rób przerwy i nie stosuj go zamiast leczenia.

Powiązane artykuły

Źródła

  1. Szychowski KA, Skóra B, Pomianek T, Gmiński J. Inonotus obliquus - from folk medicine to clinical use. J Tradit Complement Med. 2021;11(4):293-302. PubMed 34195023
  2. Duru KC, Kovaleva EG, Danilova IG, van der Bijl P. The pharmacological potential and possible molecular mechanisms of action of Inonotus obliquus from preclinical studies. Phytother Res. 2019;33(8):1966-1980. PubMed 31209936
  3. Glamočlija J, Ćirić A, Nikolić M, et al. Chemical characterization and biological activity of Chaga (Inonotus obliquus), a medicinal "mushroom". J Ethnopharmacol. 2015;162:323-32. PubMed 25576897
  4. Hu H, Zhang Z, Lei Z, Yang Y, Sugiura N. Comparative study of antioxidant activity and antiproliferative effect of hot water and ethanol extracts from the mushroom Inonotus obliquus. J Biosci Bioeng. 2009;107(1):42-8. PubMed 19147108
  5. Kim YO, Han SB, Lee HW, et al. Immuno-stimulating effect of the endo-polysaccharide produced by submerged culture of Inonotus obliquus. Life Sci. 2005;77(19):2438-56. PubMed 15970296
  6. Mishra SK, Kang JH, Kim DK, Oh SH, Kim MK. Orally administered aqueous extract of Inonotus obliquus ameliorates acute inflammation in dextran sulfate sodium (DSS)-induced colitis in mice. J Ethnopharmacol. 2012;143(2):524-32. PubMed 22819687
  7. Alhallaf W, Perkins LB. The Anti-Inflammatory Properties of Chaga Extracts Obtained by Different Extraction Methods against LPS-Induced RAW 264.7. Molecules. 2022;27(13):4207. PubMed 35807453
  8. Sun JE, Ao ZH, Lu ZM, et al. Antihyperglycemic and antilipidperoxidative effects of dry matter of culture broth of Inonotus obliquus in submerged culture on normal and alloxan-diabetes mice. J Ethnopharmacol. 2008;118(1):7-13. PubMed 18434051
  9. Lin B, Bai G, Zhang Y, Wang Y, Chen S. Betulinic acid from Inonotus obliquus ameliorates T2DM by modulating short-chain fatty acids producing bacteria and amino acids metabolism in db/db mice. J Ethnopharmacol. 2025;342:119417. PubMed 39884483
  10. Géry A, Dubreule C, André V, et al. Chaga (Inonotus obliquus), a Future Potential Medicinal Fungus in Oncology? A Chemical Study and a Comparison of the Cytotoxicity Against Human Lung Adenocarcinoma Cells (A549) and Human Bronchial Epithelial Cells (BEAS-2B). Integr Cancer Ther. 2018;17(3):832-843. PubMed 29484963
  11. Raal A, Kaldmäe H, Kütt K, et al. Chemical Content and Cytotoxic Activity on Various Cancer Cell Lines of Chaga (Inonotus obliquus) Growing on Betula pendula and Betula pubescens. Pharmaceuticals (Basel). 2024;17(8):1013. PubMed 39204121
  12. Burmasova MA, Utebaeva AA, Sysoeva EV, Sysoeva MA. Melanins of Inonotus Obliquus: Bifidogenic and Antioxidant Properties. Biomolecules. 2019;9(6):248. PubMed 31238558
  13. Hyun KW, Jeong SC, Lee DH, Park JS, Lee JS. Isolation and characterization of a novel platelet aggregation inhibitory peptide from the medicinal mushroom, Inonotus obliquus. Peptides. 2006;27(6):1173-8. PubMed 16289471
  14. Kikuchi Y, Seta K, Ogawa Y, et al. Chaga mushroom-induced oxalate nephropathy. Clin Nephrol. 2014;81(6):440-4. PubMed 23149251
  15. Lee S, Lee HY, Park Y, et al. Development of End Stage Renal Disease after Long-Term Ingestion of Chaga Mushroom: Case Report and Review of Literature. J Korean Med Sci. 2020;35(19):e122. PubMed 32419395
  16. Kwon O, Kim Y, Paek JH, et al. Chaga mushroom-induced oxalate nephropathy that clinically manifested as nephrotic syndrome: A case report. Medicine (Baltimore). 2022;101(10):e28997. PubMed 35451393
Ostatnia aktualizacja:

Jeśli ten post okazał się pomocny, nie zapomnij podzielić się nim ze znajomymi i współpracownikami.