Wrośniak Różnobarwny dla Psów: Badanie z 2022 Roku Wykazało Obniżone Przeżycie u Suk
Wrośniak Różnobarwny dla Psów: Badanie z 2022 Roku Wykazało Obniżone Przeżycie u Suk article cover

Wrośniak Różnobarwny dla Psów: Badanie z 2022 Roku Wykazało Obniżone Przeżycie u Suk

Opublikowano:8 min czytaniaWrośniak różnobarwnymuchomor czerwony

"Wrośniak różnobarwny dla psów z rakiem" to jedna z najczęściej wyszukiwanych fraz o grzybach i zwierzętach w internecie, oparta na małym wcześniejszym badaniu pilotażowym, które wyglądało obiecująco. Większe, prawidłowo kontrolowane badanie z 2022 roku na 101 psach wykazało odwrotność tego, co zakłada to wyszukiwanie: psy, którym podawano wyłącznie polisacharopeptyd wrośniaka różnobarwnego, bez chemioterapii, nie radziły sobie lepiej niż psy na standardowym leczeniu — a suki, którym podawano go samodzielnie, miały znacznie gorsze przeżycie niż suki na standardowym protokole doksorubicyny. Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny. Nie sprzedajemy produktu dla zwierząt, a nic tutaj nie zastępuje osądu weterynarza dotyczącego indywidualnego zwierzęcia.

Prospektywne badanie Gedney z 2022 roku śledziło 101 psów z hemangiosarcoma śledziony — agresywnym guzem naczyniowym — po splenektomii, porównując polisacharopeptyd wrośniaka różnobarwnego (sprzedawany jako I'm-Yunity) samodzielnie, standardową chemioterapię doksorubicyną z placebo lub kombinację. Dodanie PSP do doksorubicyny nie poprawiło przeżycia w porównaniu z samą doksorubicyną. Bardziej uderzające było to, że suki leczone wyłącznie PSP miały znacznie zmniejszone przeżycie w porównaniu z sukami otrzymującymi doksorubicynę z placebo (współczynnik ryzyka 0,21, p = 0,004), podczas gdy u samców nie wykazano istotnej różnicy między grupami. Osobno udokumentowano śmiertelny przypadek psa, który zmarł po spożyciu dzikiego muchomora czerwonego, potwierdzony identyfikacją grzyba metodą PCR i wykryciem metodą LC-MS kwasu ibotenowego i muscymolu w treści żołądkowej i moczu. Są to dwie zupełnie różne kategorie ryzyka — wynik badania suplementu kontra przypadkowe zatrucie dzikim grzybem — i obie mają znaczenie dla każdego, kto ma psa i interesuje się grzybami.

Żadne z tych odkryć nie oznacza, że grzyby są ogólnie niebezpieczne dla psów. Oba oznaczają, że konkretne twierdzenia krążące na ich temat zasługują na więcej kontroli, niż zwykle otrzymują.

Co Faktycznie Wykazało Badanie Wrośniaka Różnobarwnego?

Wynik, który przeczy popularnej narracji zbudowanej na wcześniejszym, mniejszym badaniu pilotażowym. Badanie Gedney z 2022 roku w czasopiśmie Veterinary and Comparative Oncology śledziło 101 psów po splenektomii z powodu hemangiosarcoma śledziony, agresywnego nowotworu o historycznie złym rokowaniu. Psy, których właściciele zdecydowali się nie kontynuować chemioterapii, otrzymywały wyłącznie PSP (51 psów); psy, których właściciele wybrali chemioterapię, zostały losowo, w sposób zaślepiony, przydzielone do doksorubicyny plus PSP lub doksorubicyny plus placebo (po 25 psów w każdej grupie).

Główny wynik: dodanie PSP do doksorubicyny nie poprawiło przeżycia w porównaniu z doksorubicyną z placebo. Samo w sobie jest to znacząca korekta reputacji tego suplementu. Bardziej uderzające odkrycie pochodziło z udokumentowanej interakcji między grupą leczenia a płcią — podczas gdy samce nie wykazywały istotnej różnicy w przeżyciu między żadnymi grupami leczenia, suki leczone wyłącznie PSP miały znacznie zmniejszone przeżycie w porównaniu z sukami na doksorubicynie z placebo, współczynnik ryzyka wynoszący 0,21 (p = 0,004).

Niedokrwistość w momencie diagnozy i zaawansowane stadium choroby pozostały najsilniejszymi niezależnymi predyktorami złego wyniku niezależnie od leczenia, co przypomina, że każde pojedyncze badanie suplementu istnieje wewnątrz procesu chorobowego z własnymi dominującymi czynnikami.

Dlaczego Ma To Większe Znaczenie Niż Popularna Historia Wrośniaka Różnobarwnego?

Ponieważ szeroko rozpowszechniona historia sięga wcześniejszego, mniejszego badania pilotażowego, które to badanie z 2022 roku zostało specjalnie zaprojektowane, aby przetestować bardziej rygorystycznie. Prospektywne badanie o odpowiedniej mocy, z 101 psami i ramieniem kontrolowanym placebo, jest silniejszym projektem niż badanie pilotażowe, na którym opiera się popularna narracja, i wykazało odwrotny wynik w klinicznie ważnej podgrupie.

To dokładnie ten wzorzec widoczny w badaniach suplementów ogólnie: zachęcające małe badanie generuje popularne twierdzenie, a większa, lepiej kontrolowana kontynuacja albo nie potrafi go powtórzyć, albo, jak tutaj, znajduje sygnał idący w przeciwnym kierunku. Lekcja nie polega na tym, że wrośniak różnobarwny jest niebezpieczny dla wszystkich psów we wszystkich kontekstach — polega na tym, że "wrośniak różnobarwny pomaga psom z rakiem" to twierdzenie, którego to badanie konkretnie nie popiera, a właściciele zwierząt polegający na starszych danych pilotażowych pracują na dowodach, które od tego czasu zostały wyparte.

Czy Dziki Muchomor Czerwony To Osobne, Pilniejsze Ryzyko?

Tak, kategorycznie. Opis przypadku Romano z 2019 roku opisuje 5-letniego labradora retrievera, u którego po spożyciu dzikich grzybów rozwinęły się ostre wymioty, biegunka, drżenie, drgawki i senność, który został krótko ustabilizowany w klinice weterynaryjnej i zmarł podczas transportu do kliniki nagłych wypadków. Pośmiertna identyfikacja PCR potwierdziła Amanita muscaria, a chromatografia cieczowa-spektrometria mas wykryła kwas ibotenowy i muscymol w materiale grzybowym, treści żołądkowej i moczu.

To zupełnie inna kategoria ryzyka niż powyższe badanie wrośniaka różnobarwnego. Jest to ostre spożycie dzikiego grzyba, a nie kwestia dawkowania suplementu, i wymaga zupełnie innej reakcji: natychmiastowej opieki weterynaryjnej, a nie decyzji o podaniu lub wstrzymaniu produktu. Nasz artykuł o muchomorze czerwonym i bezpieczeństwie zwierząt obejmuje profilaktykę i konkretne objawy, na które należy zwrócić uwagę.

Co Mówi Szersza Literatura Weterynaryjnej Etnofarmakologii?

Że baza dowodowa dla ziołowych i grzybowych środków dla zwierząt ogólnie jest cienka i niespójnie zweryfikowana. Przegląd Lans z 2019 roku porównał praktyki etnoweterynaryjne udokumentowane wśród właścicieli zwierząt i praktyków holistycznych w Kolumbii Brytyjskiej z późniejszymi opublikowanymi badaniami, stwierdzając, że weryfikacja znacznie się różni w zależności od środka i stanu, a wiele tradycyjnych praktyk nie przeszło tego rodzaju rygorystycznych testów, jakie reprezentuje powyższe badanie wrośniaka różnobarwnego.

Istotny wniosek dla suplementów grzybowych konkretnie jest taki, że ta kategoria, zastosowana do zwierząt, jest jeszcze słabiej zbadana niż literatura dotycząca suplementów dla ludzi już omówiona na tej stronie — a jedyne duże, dobrze zaprojektowane badanie na psach, które istnieje, wykazało wynik przeciwny popularnemu twierdzeniu.

Czy Sprzedajemy Produkt dla Psów?

Nie, i ten artykuł też nie zmierza w tym kierunku. Sprzedajemy produkty suplementacyjne dla ludzi, i nic na tej stronie nie powinno być odczytywane jako wskazówki dotyczące dawkowania dla zwierzęcia. Jeśli rozważasz jakikolwiek suplement dla psa, szczególnie takiego, u którego już zdiagnozowano poważny stan, ta decyzja należy do weterynarza, który zna pełną historię zwierzęcia — nie do wpisu na blogu skierowanego do ludzi.

Co Powinien Faktycznie Wynieść Z Tego Właściciel Psa?

  1. Nie polegaj wyłącznie na wrośniaku różnobarwnym zamiast standardowego weterynaryjnego leczenia raka. Największe badanie wykazało, że nie poprawiało, a w jednej podgrupie było związane z gorszymi wynikami niż standardowa opieka.
  2. Porozmawiaj z weterynarzem przed podaniem psu jakiegokolwiek suplementu grzybowego. Udokumentowano efekty specyficzne dla gatunku, a nawet płci; nie jest to kategoria, w której ogólna ludzka logika dawkowania przenosi się bezpiecznie.
  3. Traktuj obszary zbierania dzikich grzybów jako realne zagrożenie dla psów. Powyższy przypadek muchomora czerwonego zakończył się śmiertelnie w ciągu kilku godzin od spożycia.
  4. Natychmiast szukaj pomocy weterynaryjnej w nagłych wypadkach przy jakimkolwiek podejrzeniu spożycia dzikiego grzyba. Wymioty, drżenie, drgawki lub nietypowa senność po czasie spędzonym na dworze to nagły wypadek, a nie sytuacja wymagająca czekania i obserwacji.
  5. Nie ekstrapoluj badań grzybów u ludzi na psy. Jedyne dostępne dobrze zaprojektowane badanie na psach dało inny, a w jednej podgrupie przeciwny wynik do tego, co sugerowały mniejsze dane pilotażowe.
  6. Bądź sceptyczny wobec marketingu suplementów dla zwierząt opartego na starych badaniach pilotażowych. Narracja o wrośniaku różnobarwnym, którą słyszała większość ludzi, poprzedza badanie, które przetestowało ją specjalnie bardziej rygorystycznie.

Szczere Podsumowanie

Najczęściej powtarzane twierdzenie o grzybach i psach — że wrośniak różnobarwny pomaga w leczeniu raka u psów — jest zaprzeczone przez największe i najlepiej kontrolowane badanie, które faktycznie to przetestowało, które nie wykazało żadnej korzyści w przeżyciu z dodania go do standardowej chemioterapii i wykazało znaczącą niekorzyść w przeżyciu dla suk, którym podawano go samodzielnie. Osobno, i znacznie pilniej, spożycie dzikiego muchomora czerwonego jest udokumentowanym, śmiertelnym ostrym nagłym wypadkiem weterynaryjnym, który nie ma nic wspólnego z kwestiami dawkowania suplementów.

Jeśli masz psa i interesujesz się grzybami, dwie rzeczy warte zapamiętania są konkretne: nie zastępuj kierowanego przez weterynarza leczenia raka suplementem grzybowym na podstawie przestarzałych danych pilotażowych, i traktuj każde podejrzenie spożycia dzikiego grzyba jako nagły wypadek wymagający natychmiastowej opieki weterynaryjnej, a nie decyzji o suplemencie.

Często Zadawane Pytania

Czy wrośniak różnobarwny pomaga psom z rakiem?

Badanie z 2022 roku na 101 psach z hemangiosarcoma śledziony wykazało, że dodanie polisacharopeptydu wrośniaka różnobarwnego do standardowej chemioterapii nie poprawiło przeżycia, a suki, którym podawano go samodzielnie, miały znacznie gorsze przeżycie niż suki na standardowej chemioterapii (współczynnik ryzyka 0,21, p = 0,004). To zaprzecza wcześniejszemu, mniejszemu badaniu pilotażowemu, na którym opiera się popularne twierdzenie.

Czy muchomor czerwony jest niebezpieczny dla psów?

Tak, i udokumentowano śmiertelny przypadek. U psa, który spożył dzikiego muchomora czerwonego, rozwinęły się wymioty, drżenie, drgawki i senność, i zmarł mimo leczenia weterynaryjnego w trybie nagłym; kwas ibotenowy i muscymol potwierdzono w treści żołądkowej i moczu za pomocą testów laboratoryjnych.

Czy powinienem podawać mojemu psu suplementy grzybowe?

Nie bez wskazówek weterynaryjnych specyficznych dla twojego psa. Jedyne duże, dobrze kontrolowane dostępne badanie na psach wykazało sygnał szkody specyficzny dla płci dla szeroko sprzedawanego suplementu grzybowego, co pokazuje, że tej kategorii nie można zakładać jako bezpiecznej lub skutecznej na podstawie badań na ludziach lub małych badań pilotażowych.

Co powinienem zrobić, jeśli mój pies zje dzikiego grzyba?

Natychmiast szukaj pomocy weterynaryjnej w nagłych wypadkach, szczególnie jeśli zauważysz wymioty, drżenie, drgawki lub nietypową senność. Udokumentowany przypadek pokazuje, że spożycie muchomora czerwonego może być śmiertelne w ciągu kilku godzin nawet przy leczeniu.

Czy sprzedajecie produkty grzybowe dla zwierząt?

Nie. Sprzedajemy wyłącznie produkty suplementacyjne dla ludzi. Każda decyzja dotycząca suplementów grzybowych dla psa powinna być podjęta wspólnie z weterynarzem, który zna pełną historię medyczną zwierzęcia.

Powiązane Artykuły

Źródła

  1. Gedney A, Salah P, Mahoney JA, et al. Evaluation of the anti-tumour activity of Coriolus versicolor polysaccharopeptide (I'm-Yunity) alone or in combination with doxorubicin for canine splenic hemangiosarcoma. Vet Comp Oncol. 2022;20(3):688-696. PubMed 35442554
  2. Romano MC, Doan HK, Poppenga RH, Filigenzi MS, Bryant UK, Gaskill CL. Fatal Amanita muscaria poisoning in a dog confirmed by PCR identification of mushrooms. J Vet Diagn Invest. 2019;31(3):485-487. PubMed 30957709
  3. Lans C. Do recent research studies validate the medicinal plants used in British Columbia, Canada for pet diseases and wild animals taken into temporary care? J Ethnopharmacol. 2019;236:366-392. PubMed 30772483