Suplementy Grzybowe Dla Dzieci: Co Mówią Dowody

Rodzice pytają o to nieustannie, a kategoria odpowiada wzruszeniem ramion i mniejszą kapsułką. To nie jest odpowiedź. Praktycznie nie istnieją dowody pediatryczne dla grzybów funkcjonalnych — jedno kontrolowane badanie, mierzące marker krwi, a nie to, czy ktoś miał mniej przeziębień — a standardowy środek bezpieczeństwa polegający na skalowaniu dawki do masy ciała okazuje się nie robić absolutnie niczego wobec jedynego tutaj ryzyka, które da się faktycznie obliczyć.

Poniżej znajduje się to, co faktycznie zmierzono u dzieci, co arytmetyka mówi o ryzyku, którego nikt nie kwantyfikuje, i gdzie naprawdę przebiega granica między jedzeniem a suplementem.

Czy Istnieje W Ogóle Jakieś Badanie Na Dzieciach?

Jedno, i warto je czytać uważnie, a nie cytować jako zielone światło. Henao i współpracownicy przeprowadzili randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie u bezobjawowych dzieci w wieku trzy do pięciu lat w Medellín w Kolumbii, podając codziennie przez 12 tygodni jogurt wzbogacony beta-glukanami G. lucidum (Int J Med Mushrooms, 2018). Dzieci w grupie beta-glukanu zakończyły badanie z istotnie wyższymi absolutnymi liczbami całkowitych, CD3+, CD4+ i CD8+ limfocytów niż placebo.

Przeczytaj punkt końcowy ponownie: liczby komórek. Nie infekcje, nie dni choroby, nie kursy antybiotyków. Sami autorzy to mówią, kończąc apelem o dłuższe badania oceniające, czy beta-glukany faktycznie zapobiegają infekcjom u zdrowych dzieci. Wyższa liczba limfocytów jest prawdopodobnym krokiem w tym kierunku, i nie jest tym.

Dwa inne szczegóły mają znaczenie. Nic niepokojącego nie ujawniło się pod względem bezpieczeństwa — brak nieprawidłowych wzrostów kreatyniny czy enzymów wątrobowych, przestrzeganie ponad 90% — co jest naprawdę uspokajające, w takim zakresie, w jakim to sięga. A forma była jedzeniem, nie kapsułką skoncentrowanego ekstraktu. To rozróżnienie przebiega przez wszystko poniżej.

Czy Jedzenie Liczy Się Jako Suplement?

Nie, a mylenie tych dwóch jest powodem, dla którego ta rozmowa zwykle idzie w złym kierunku. Dziecko jedzące grzyby na kolację jada warzywo z nietypową ścianą komórkową. Shiitake, boczniak i pieczarka to zwyczajne jedzenie w większości świata, dzieci je jedzą tak długo, jak ktokolwiek gotuje, i nie ma powodu, żeby traktować je jak farmakologię.

Suplement różni się na dwa sposoby, które oba mają znaczenie: koncentracja i intencja. Ekstrakt 10:1 kompresuje dziesięć gramów suszonego materiału w jeden, i jest przyjmowany codziennie celowo, aby coś zmienić. To jest dawka, a dawki u dzieci potrzebują powodu. Użyteczne pytanie nie brzmi "czy grzyby są bezpieczne dla dzieci" — brzmi "dlaczego to dziecko przyjmuje skoncentrowany ekstrakt codziennie".

Dlaczego Dawkowanie Oparte Na Wadze Nie Rozwiązuje Problemu Bezpieczeństwa?

Ze względu na arytmetyczne zniesienie, którego nikt w tej kategorii wydaje się nie zauważyć. Skalowanie dawki do masy ciała to standardowy zabieg pediatryczny, i działa dobrze dla większości substancji. Dla jedynego tutaj ryzyka, które faktycznie można obliczyć — kadmu — nie daje precyzyjnie żadnej korzyści.

Rozpisane: dorosły o wadze 65 kg ma tygodniowy limit tolerancji kadmu wynoszący około 162 µg, a trzy gramy dziennie suszonego grzyba przy średnim poziomie 3 mg/kg dostarczają około 63 µg tygodniowo — blisko 39% tego. Dziecko o wadze 20 kg ma limit 50 µg, a dawka skalowana do wagi 0,9 g dziennie dostarcza około 19 µg tygodniowo. To ten sam 39%. Proporcja nie może się zmienić, ponieważ obie strony ułamka skalują się z wagą.

Wtedy wszystkie decydujące czynniki wskazują w jednym kierunku. Biologiczny okres półtrwania kadmu w nerkach mierzy się w dekadach, więc małe dziecko zaczyna krzywą akumulacji z dużo więcej lat przed sobą. Wchłanianie wzrasta, gdy zasoby żelaza są niskie, co jest częstsze w wczesnym dzieciństwie. Pełny obraz tego, który metal ma znaczenie i dlaczego wydrukowane limity prawne są zwykle błędnym porównaniem, znajduje się w naszym przewodniku o metalach ciężkich w suplementach grzybowych.

Który Grzyb To Absolutne Nie?

Amanita muscaria i Amanita pantherina, bez zastrzeżeń, dla każdego poniżej 18 lat. To nasza flagowa kategoria, i odpowiedź wciąż brzmi nie. Te gatunki zawierają kwas ibotenowy i muscymol, a literatura przypadków pediatrycznych jest wystarczająco konkretna, aby warto ją cytować, a nie tylko wspominać.

Benjamin opisał dziewięcioro dzieci przyjętych do szpitala dziecięcego — osiem A. pantherina, jedno A. muscaria, głównie małe dzieci. Objawy zaczęły się między 30 a 180 minutą: depresja centralnego układu nerwowego, ataksja, narastające i słabnące zamroczenie, halucynacje, przerywana histeria lub hiperkinetyczne zachowanie. Wymioty były rzadkie, co usuwa jedyny sygnał ostrzegawczy, którego oczekują rodzice. Czworo z dziewięciu miało napady lub mioklonię (J Toxicol Clin Toxicol, 1992). Wszystkie dziewięcioro w pełni wyzdrowiało.

Postaw to przy przeglądzie centrum kontroli zatruć obejmującym 34 przypadki spożycia muscymolu i kwasu ibotenowego we wszystkich grupach wiekowych, w którym żaden pacjent nie miał napadu (Moss & Hendrickson, Clin Toxicol, 2019). Dwie małe serie z różnych dekad z różnymi definicjami przypadków nie mogą samodzielnie niczego rozstrzygnąć — ale czworo z dziewięciu wobec zera z 34 to kierunek, którego można by się oczekiwać, i nie jest to uspokajające. Ten przegląd odnotowuje również trzyletnią dziewczynkę, która zjadła A. pantherina, otrzymała benzodiazepiny, została zaintubowana i spędziła trzy dni na intensywnej terapii.

Praktyczna konsekwencja: przechowuj suszony materiał tam, gdzie małe dziecko nie może go dosięgnąć, i traktuj podejrzane spożycie jako sytuację nagłą, a nie coś, na co można poczekać. Nasze strony o objawach zatrucia Amanita i kto powinien unikać Amanita pantherina obejmują stronę rozpoznawania.

A Co Z Soplówką Jeżowatą Na Koncentrację Lub ADHD U Dziecka?

To najczęstszy powód, dla którego rodzice pytają, i odpowiedź jest niesatysfakcjonująca w konkretny sposób: żaden grzyb nie ma punktu końcowego dla ADHD w żadnej grupie wiekowej, dzieci włącznie. Badania, o których ludzie myślą, mierzyły coś innego. Badanie Moriego dotyczące soplówki jeżowatej rekrutowało dorosłych w wieku 50-80 lat z łagodnym zaburzeniem poznawczym; badanie wysiłkowe z maczużnikiem bojowym przeprowadzono u dorosłych w wieku 50-75 lat. 40-letnia różnica wieku nie jest błędem zaokrąglenia.

Nasz własny tekst o muchomorze czerwonym i lekach na ADHD już stwierdza, że Amanita nie jest odpowiednia dla rozwijającego się układu nerwowego, i to stanowisko nie łagodnieje tutaj. W przypadku soplówki jeżowatej zastrzeżenie nie jest udokumentowaną szkodą, jest to nieobecność: brak dawki pediatrycznej, brak pediatrycznych danych bezpieczeństwa, brak zmierzonego efektu na to, co masz nadzieję zmienić.

Czy Istnieją Sytuacje, W Których Lekarz Mógłby Powiedzieć Tak?

Możliwe, i to jest właściwe miejsce dla tej decyzji. Klinicysta, który znam dziecko, może zważyć konkretne pytanie przeciwko konkretnemu produktowi, czego ogólny artykuł nie może zrobić. Co przekształca to w prawdziwą rozmowę, a nie wzruszenie ramion, to przyniesienie trzech rzeczy: dokładnego produktu z jego świadectwem analizy, powodu, dla którego go chcesz, oraz określonego okresu, po którym przestaniesz i ponownie ocenisz.

Jedno ścisłe ograniczenie do podniesienia niezależnie od okoliczności: leki immunosupresyjne. Dziecko na immunosupresantach po transplantacji lub z powodu choroby autoimmunologicznej przyjmuje lek, którego cały cel jest przeciwny suplementowi immunomodulującemu. Stopniowane dowody dotyczące udokumentowanych interakcji grzybów z lekami znajdują się w naszym przewodniku o suplementach grzybowych i interakcjach z lekami.

A Co Z Nastolatkami?

Argument fizjologiczny słabnie z wiekiem, ale dane się nie poprawiają. 17-latek jest bliżej dorosłych w tych badaniach niż pięciolatek, w wadze ciała i dojrzałości narządów, a arytmetyka kadmu powyżej nie staje się gorsza dla nich niż dla dorosłego. Więc nastolatek biorący soplówkę jeżowatą podczas egzaminów to mniejsze pytanie niż małe dziecko biorące cokolwiek.

Mniejsze nie znaczy zerowe. Badania wciąż nie rekrutowały nikogo w tym wieku, dojrzewanie wiąże się z istotnym rozwojem neurologicznym, a szczery opis 16-latka na nootropiku to eksperyment z jednym uczestnikiem. Jeśli tak się stanie, rozsądną wersją jest jeden nazwany gatunek ze źródła testowanego partiami, bez mieszanek, i ustalona data zakończenia.

Co Powinien Faktycznie Zrobić Rodzic?

1. Oddziel jedzenie od suplementów — grzyby na kolację nie wymagają oceny ryzyka.
2. Zapytaj, co konkretnie chcesz zmienić, i czy kiedykolwiek wykazano, że coś to zmienia.
3. Zapytaj lekarza swojego dziecka przed zaczęciem, nie po.
4. Wyklucz całkowicie Amanita muscaria i Amanita pantherina, i przechowuj suszony materiał poza zasięgiem.
5. Sprawdź najpierw listę leków, szczególnie immunosupresanty.
6. Jeśli kontynuujesz, użyj jednego gatunku ze źródła, które publikuje wyniki testów partii.
7. Ustal datę zakończenia i ponownie oceń, zamiast pozwolić, by stało się to permanentnym nawykiem.

Najczęściej Zadawane Pytania

Czy dzieci mogą przyjmować soplówkę jeżowatą?

Nie istnieją dowody pediatryczne w żadnym kierunku. Jej badania rekrutowały dorosłych — badanie Moriego dotyczyło osób w wieku 50-80 lat — więc nie istnieje ustalona dawka dla dzieci i nie istnieje zmierzony efekt u dzieci. Nie jest znane jako szkodliwe; po prostu nie jest zbadane w tej grupie wiekowej. Zapytaj lekarza swojego dziecka.

Czy reishi jest bezpieczne dla dzieci?

Jedyne badanie pediatryczne daje ograniczoną pewność. Dzieci w wieku trzy do pięciu lat przyjmowały przez 12 tygodni jogurt z beta-glukanami G. lucidum bez nieprawidłowych wartości wątrobowych lub nerkowych (Int J Med Mushrooms, 2018). To była forma jedzeniowa przy zbadanej dawce, a nie kapsułka skoncentrowanego ekstraktu.

Czy dziecko może bezpiecznie jeść grzyby kulinarne?

Tak. Shiitake, boczniak i pieczarka to jedzenie, jedzone przez dzieci na całym świecie, i nic w tym artykule się do nich nie odnosi. Obawy tutaj dotyczą skoncentrowanych codziennych ekstraktów, gdzie dawka jest wielokrotnie wyższa niż to, co daje posiłek, a powód przyjmowania jest medyczny.

Co się stanie, jeśli dziecko zje muchomora czerwonego?

Traktuj to jako sytuację nagłą i natychmiast skontaktuj się z centrum kontroli zatruć. W pediatrycznej serii dziewięciu przypadków objawy zaczęły się w ciągu 30-180 minut, a czworo dzieci miało napady lub mioklonię; wymioty były rzadkie, więc ich brak nic nie znaczy (Benjamin, 1992). Wszystkie wyzdrowiały, kilka wymagało opieki szpitalnej.

Czy mniejsza dawka sprawia, że jest to bezpieczne dla dziecka?

Nie w przypadku zanieczyszczeń. Tolerowane spożycie kadmu jest ustalone na kilogram masy ciała, więc dawka skalowana do wagi zużywa ten sam procent limitu — około 39% w każdym przypadku. Mniejsza dawka utrzymuje proporcjonalną ekspozycję identyczną, podczas gdy akumulacja trwa przez więcej pozostałych lat.

Uwaga Na Temat Tego, Co Sprzedajemy

Nasze produkty są dla dorosłych, nie oferujemy gamy dla dzieci, i nie zamierzamy jej wymyślać, aby zamknąć ten artykuł. Strona certyfikatów laboratoryjnych publikuje protokoły testów partii za tym, co faktycznie sprzedajemy, co jest dokumentem, o który każdy rodzic powinien poprosić każdą markę przed podaniem suplementu dziecku — naszą włącznie, i tylko po tym, jak ich lekarz zgodził się, że to ma sens.

Powiązane Artykuły

• Suplementy Grzybowe W Czasie Ciąży
• Metale Ciężkie W Suplementach Grzybowych
• Suplementy Grzybowe I Interakcje Z Lekami
• Kto Powinien Unikać Amanita Pantherina
• Objawy Zatrucia Amanita
• Jak Czytać Świadectwo Analizy
• Grzyby I Choroby Autoimmunologiczne

Źródła

1. Henao SLD, Urrego SA, Cano AM, Higuita EA. Randomized clinical trial for the evaluation of immune modulation by yogurt enriched with β-glucans from lingzhi or reishi medicinal mushroom, Ganoderma lucidum (Agaricomycetes), in children from Medellin, Colombia. Int J Med Mushrooms. 2018;20(8):705-716. PubMed 30317947
2. Benjamin DR. Mushroom poisoning in infants and children: the Amanita pantherina/muscaria group. J Toxicol Clin Toxicol. 1992;30(1):13-22. PubMed 1347320
3. Moss MJ, Hendrickson RG. Toxicity of muscimol and ibotenic acid containing mushrooms reported to a regional poison control center from 2002-2016. Clin Toxicol (Phila). 2019;57(2):99-103. PubMed 30073844
4. Kalač P. Trace element contents in European species of wild growing edible mushrooms: a review for the period 2000-2009. Food Chem. 2010;122(1):2-15. doi:10.1016/j.foodchem.2010.02.045
5. European Food Safety Authority. Cadmium in food — scientific opinion of the Panel on Contaminants in the Food Chain. EFSA Journal. 2009;7(3):980. efsa.europa.eu
6. Mori K, Inatomi S, Ouchi K, Azumi Y, Tuchida T. Improving effects of the mushroom Yamabushitake (Hericium erinaceus) on mild cognitive impairment: a double-blind placebo-controlled clinical trial. Phytother Res. 2009;23(3):367-372. PubMed 18844328